Over de sluiting van de Griekse publieke omroep

Een stuk  over de sluiting van de Griekse publieke omroep die ik als antwoord op een vraag van Ingeborg Beugel heb geschreven (snel geschreven, excuses dus voor evt. taalfouten):

De sluiting kwam voor kenners van wat in de Griekse media en tussen de coalitiepartners speelt niet als verassing – behalve alleen de sterk ondemocratisch manier en extreme snelheid die daarmee gepaard ging. Dit was te voorspellen en is uit te leggen (bijv. in de media katern van de wekelijkse krant ‘to pontiki’ van afgelopen week, stond er al in dat er al zo’n plan was die binnenkort zou kunnen gebeuren).

Achtergrond: sinds het begin heeft deze regering veel aan gedaan om alternatieve geluiden te beperken, te veel om te noemen (Euronews kreeg geen toestemming om in het Grieks uit te zenden; mensen die door de regering zelf in ERT aangenomen waren specifiek om een bepaalde koers te kiezen enz.).

Cijfers: met het opgeven van ERT haalt de regering grotendeels zijn verplichtingen tegen troika zonder ‘moeilijke’ ambtenaren ontslaan te hoeven.

Politiek: Het was al bekend aan de analisten dat op dit moment alleen DIMAR en PASOK de politieke kost van de bezuinigingen op zich nemen en dat ND ten opzicht van SYRIZA ‘wint’ (zie recente peilingen). Samaras zou dus vroeger of later met een soort ‘chantage’ komen om de andere coalitiepartners onder druk te zetten. Dit is met ERT gebeurt, omdat het een onderwerp is die intern ‘hot’ kan worden maar waarvoor troika/EU/enz geen echte mening over zouden hebben en echt lastig over zouden doen. Als de coalitiepartners ‘nee’ tegen hem zeggen, dan gaat ie naar verkiezingen die hij (en niet onjuist volgens mij) denkt dat hij gaat winnen, misschien met een iets andere ‘ND’ waarmee ook mensen van andere partijen meedoen. Die verkiezingen wil hij het liefst hebben voordat de realiteit zijn ‘success story’ ongeldig verklaart. Als de coalitiepartners hem blijven steunen, dan wint ie ook: communicatief en politiek – plus heeft hij straks totale controle over de media om zijn ‘success story’ te verkopen.

Andere voordelen voor Samaras:

a) goed voor zijn achterbaan die steeds meer richting Gouden Dageraad aan het neigen is (mensen die ik zelf ken en die op rechts hebben gestemd waren vandaag alleen maar lovend over zijn beslissing);

b) de politieke agenda gaat nu alleen over ERT en niet over economie/DESPA en andere moeilijke onderwerpen.

De recente geschiedenis van Griekenland is vol met verhalen van regerende partijen die zodra ze ietsje voor in de peilingen zijn, een crisis veroorzaken om naar verkiezingen te gaan – als dit dus ook zo een geval is, zou het mij niet verbazen.
De politieke toekomst van Samaras is voor hem belangrijker dan alles op dit moment – en zo is het eigenlijk altijd al geweest.