Στα χαρακώματα του μυαλού

Jan Fabre - Me, dreaming (1978)
Standard

Όταν επισκεφτείς το καταπληκτικό ολλανδικό μουσείο Kröller-Müller είναι αδύνατο να μην θυμάσαι μετά για πάντα την πρώτη φορά που είδες το καίρια τοποθετημένο έργο του Γιαν Φαμπρ Fountain of the world (as a young artist) (II).

Όταν αργότερα στους μεγάλους κήπους του μουσείου ανταμώνεσαι με τον άντρα με τον αναμμένο αναπτήρα (The man who gives a light), ακόμα κι αν δεν έχεις ακούσει ποτέ στη ζωή σου το όνομα «Γιαν Φαμπρ» έχεις ήδη μια πολύ καλή ιδέα του πώς το τρισδιάστατο σύμπαν του από την μια σε απορροφά σαν το πιο φυσικό πράγμα του κόσμου (ποιου κόσμου είναι άλλη κουβέντα), από την άλλη σ” αρπάζει από το σβέρκο και δεν σ” αφήνει σε ησυχία – ακριβώς όπως κάθε έργο τέχνης που θέλει να μην λέγεται απλά, αλλά και να είναι τέτοιο.

Στην φωτογραφία (της υποφαινόμενης) που ακολουθεί:  ο αναπόφευκτος φράχτης του θεατή και η θολούρα των αναμνήσεων ανάμεσα σε μένα και το «Me, dreaming» του Φαμπρ, όλα υπό το βλέμμα της συντηρήτριας του μουσείου.

Θυμήθηκα τα παραπάνω με την ευκαιρία αυτού του αφιερώματος στον φλαμανδό καλλιτέχνη από το lifo.gr.

* Ο τίτλος της ανάρτησης είναι από ένα έργο του καλλιτέχνη.