Στην ίδια μορφή με τις ανθολογίες του Κόμραϊ, στην Ολλανδία σχετικά πρόσφατα κυκλοφόρησε μια εξαιρετική συλλογή παιδικού διηγήματος. Την ανθολόγηση έκανε ο Αμπντελκάντερ Μπενάλι, το βιβλίο του οποίου Παραθαλάσσιος Γάμος, έχει μεταφράσει στα Ελληνικά ο Γιάννης Ιωαννίδης. Μια λεπτομέρεια, η οποία σε κανονικές συνθήκες δε θα έπρεπε να τραβάει καθόλου την προσοχή: ο Μπενάλι δεν έχει γεννηθεί στην Ολλανδία, αλλά το Μαρόκο.

Ο Μπενάλι είναι ο πιο γνωστός από τους πολλούς μετανάστες -πρώτης ή δεύτερης γενιάς- που έχουν να επιδείξουν μια αξιόλογη πορεία στα ολλανδικά γράμματα. Την περασμένη εβδομάδα ήταν και συντονιστής στην δεύτερη Λογοτεχνική Διαπολιτισμικη πλατφόρμα Literair Café Intercultureel, στο κατ” εξοχήν ποιητικό στέκι του Άμστερνταμ, το Perdu.

Οι συζητήσεις και παρουσιάσεις του Café, ήταν φέτος αφιερωμένες στην παιδική λογοτεχνία και λογοτεχνία για εφήβους. Συμμετείχαν πολλοί συγγραφείς του είδους, όλοι τους Ολλανδοί πολίτες, όλοι τους με καταγωγή από κάποια άλλη χώρα.

Σε μια περίοδο που και στην Ολλανδία βρίσκει πρόσφορο έδαφος ο ξενοφοβικός λαϊκισμός, είναι ενθαρρυντικό να γίνονται τέτοιες εκδηλώσεις. Κι ακόμα πιο ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι τα προηγούμενα χρόνια ανοχής δημιούργησαν μια σειρά αξιόλογων συγγραφέων, όπως ο Μπεναλί, τον οποίο άλλωστε η Ολλανδία «εξάγει» σαν προϊόν των «δικών της» γραμμάτων.

Αλήθεια αν αποφασιζόταν στην Ελλάδα μια συνάντηση από λογοτέχνες της ελληνικής γλώσσας με μη ελληνική καταγωγή, πέρα από τον αξιόλογο και αγαπητό μας Γκαζμέντ Καπλάνι που μας έρχεται πρώτος στο μυαλό, πόσοι και ποιοι άλλοι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν;  Ας ελπίσουμε ότι είναι απλά θέμα χρόνου κι ότι κι εδώ θα ξεπηδήσουν ένας και δυο και τρεις Μπενάλι στο μέλλον.

Σημείωση: ο τίτλος του παρόντος είναι παράφραση του τίτλου της Ολλανδόφωνης ποιητικής συλλογής «Το σώμα μου είναι η χώρα μου» (Mijn lichaam is mijn land), του Σαλάχ Χασσάν, ενός Ιρανού ποιητή ο οποίος κατέληξε στην Ολλανδία διωγμένος από το καθεστώς Χουσσεΐν.