Το Focus δεν είναι ο μοναδικός κινηματογράφος του Άρνεμ. Είναι όμως το μοναδικό «ταινιόσπιτο» στην πόλη. Όπου «ταινιόσπιτο» (filmhuis) είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι Ολλανδοί για τους «διαφορετικούς» σινεμάδες, εκείνους για τους οποίους το κριτήριο επιλογής των ταινιών είναι κάτι παραπάνω από την εμπορική τους απήχηση.
Χώροι όπως το filmhuis της Χάγης, το (πανέμορφο αρχιτεκτονικά) Lux του Ναϊμέχεν και το RKZ Bios του Χρόνινγκεν αποτελούν από τους πιο ζωντανούς αστικούς πυρήνες για την τέχνη. Και σε μια χώρα όπου ο διαχωρισμός ανάμεσα στους εμπορικούς και μη κινηματογράφους είναι τόσο προφανής, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι απαραίτητοι.
Βεβαίως, παραστάσεις οι οποίες δεν ακολουθούν τις εμπορικές προδιαγραφές (και δεν έχουν και τα χρήματα για τη μαζική διαφήμισή τους) σπάνια αποσβαίνουν το κόστος τους. Γι” αυτό και τα ταινιόσπιτα από τη μια επιδοτούνται από το κράτος κι από την άλλη δε λένε όχι σε επιχειρηματικούς χορηγούς και στην εθελοντική εργασία.
Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια και στην Ολλανδία γινόμαστε μάρτυρες της γνωστής διαστρεβλωτικής λαϊκίστικης τάσης της νεοφιλελεύθερης δεξιάς. Από τη μια, η εξουσία δε χάνει ευκαιρία για πατριωτικά κυρήγματα χάριν της προστασίας (καθαρότητας θα λέγαμε) μιας ακαθόριστης «Ολλανδικής κουλτούρας». Από την άλλη, θεωρεί οποιαδήποτε δείγματα αυτής ακριβώς της κουλτούρας σαν «χόμπι κάποιων ακραίων αριστερών» -για τα οποία δε φταίνε σε τίποτα να πληρώνουν οι νομοταγείς φορολογούμενοι πολίτες.
Χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι κάποια από τα ταινιόσπιτα δε χρειάζονται μια καλύτερη διαχείριση και κάποιους πιο συντηρητικούς λογιστές, δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε την λύπη μας για το γεγονός ότι η Ολλανδική κυβέρνηση έχει διακηρυγμένο στόχο το να στερήσει από πολλούς πολιτιστικούς φορούς πολύτιμα κονδύλια.
Ένα -αλλά όχι το μοναδικό- θύμα αυτής της πολιτικής είναι και το αγαπημένο Focus του Άρνεμ. Απομένει να δούμε αν η συλλογή υπογραφών που ξεκίνησε θα αναιρέσει τις περικοπές που δρομολογούνται. Ειδάλλως -όπως θα έλεγε η νέα γενιά της άκρως υλιστικής μικροαστικής Ολλανδικής τάξης σηκώνοντας τους ώμους της: υπάρχει και η τηλεόραση…