De Bezige Bij ονομάζεται ο πιο γνωστός ίσως εκδοτικός οίκος της Ολλανδίας. Στα Ελληνικά θα μπορούσαμε να μεταφράσουμε το όνομά του σαν «η εργατική», ή ακόμα καλύτερα «η ακάματη μέλισσα».

Ο οίκος ιδρύθηκε το 1944, αλλά παρέμεινε στην παρανομία μέχρι το τέλος του πολέμου. Την ίδια περίοδο, τα όποια έσοδα χρησιμοποιήθηκαν για να βοηθήσουν παιδιά Εβραίων τα οποία κρυβόντουσαν από τον κατακτητή.

Μετά τον πόλεμο, νόμιμα πια, «η εργατική μέλισσα» συνέχισε την ανοδική πορεία της. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, ο εκδοτικός οίκος κατάφερε να μαζέψει κοντά του όλα τα μεγάλα ονόματα της Ολλανδικής και Φλαμανδικής πεζογραφίας και ποίησης. Αρκεί να αναφέρουμε τα ονόματα Χάρι Μούλις και  Ούγκο Κλάους. Το ίδιο ισχύει και για μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της διεθνούς γραμματείας, τα οποία εκδίδουν τις Ολλανδικές τους μεταφράσεις στο bezige bij.

Οπότε, όταν η πλειοψηφία των συγγραφέων μαζεύεται στον εκδοτικό οίκο για μια αναμνηστική φωτογραφία, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι πρόκειται για ένα μοναδικό ντοκουμέντο. Στην προκειμένη περίπτωση και εικαστικό, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε από τις δυο φωτογραφίες που συνοδεύουν αυτή την ανάρτηση: το πλήθος των βιβλίων, η σχεδόν Μπορχεσιανή σκάλα και η διάταξη των συγγραφέων, αναδίνουν μια συγκινητική οσμή λογοτεχνικής ιστορίας.

Ο φωτογράφος Paul Huf τράβηξε την πρώτη φωτογραφία το 1969 και επανέλαβε το εγχείρημά του στο 2004, για τα εξηντάχρονα του εκδοτικού οίκου. Πάνω από αυτό το κείμενο μπορείτε να δείτε δίπλα δίπλα αυτές τις πανέμορφες φωτογραφίες, στις οποίες φαίνεται το ίδιο ξεκάθαρα τόσο ο χρόνος που περνάει αμείλικτος, όσο κι εκείνη η πνευματική ουσία που καταφέρνει να μην διαλύεται στο διάβα του.