«On the one hand it’s only shit;

on the other, shit’s shit,

and what we desire in the world is less,

not more, of it.»

(Andrew Motion, Λονδίνο, 1991)

Για τον Gerrit Komrij έγραψα πρόσφατα μια εισαγωγή. Σήμερα θα σταθώ σ” ένα από τα πιο διασκεδαστικά του πονήματα, το βιβλίο με τίτλο Κακαφωνία (Kakafonie). Για όσους ο τίτλος δεν είναι σαφής, ίσως ο υπότιτλος ξεκαθαρίσει τα πράγματα: «η εγκυκλοπαίδεια του σκατού». Αν βέβαια έχεις το βιβλίο στα χέρια σου, το ευρηματικό εξώφυλλο, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας:

Στο συγκεκριμένο βιβλίο, ο Komrij μαζεύει ένα σωρό ποιήματα, αποσπάσματα, σχέδια, γεγονότα, εφευρέσεις κλπ. που έχουν σχέση με τα ανθρώπινα περιττώματα. Χωρίζει το βιβλίο σε εννέα μεγάλες θεματικές ενότητες, με τίτλους όπως «Τα αέρια», «Οι εραστές», «Το σκατό και το βιβλίο». Το όλο εγχείρημα φέρνει στο νου τα λεξικά του δικού μας Νίκου Πλατή. Τα οποία και είναι περιεκτικότερα και πιο προσεγμένα από το συγκεκριμένο βιβλίο του Komrij.

Όσο κι αν είναι μια αξιοπρόσεκτη συλλογή του Komrij, δεν έχει σε καμία περίπτωση την αίσθηση εξαντλητικής πληρότητας και εξονυχιστικής έρευνας που αναδίδουν τα βιβλία του Πλατή. Παρόλα αυτά, η Κακαφωνία παραμένει ένα απολαυστικό ανάγνωσμα που μας χαρίζει πολλά ανέκδοτα και κάποιες εξαιρετικές ιστορίες. Κι όπως συμβαίνει με σχετικές συλλογές, είναι αν μη τι άλλο ενδιαφέρον να βλέπεις να καταπιάνονται με το θέμα λογοτέχνες και μεγάλοι άντρες που «δεν τους το έχεις», αν μείνεις στην γνωστή δημόσια εικόνα τους.