Σ” αυτήν την κάτω χώρα όλα πασχίζουν να πάνε προς τα πάνω:

τα χοντροκομμένα καμπαναριά των εκκλησιών, οι ανεμόμυλοι-

φιγούρες φαντασμάτων με περιστρεφόμενα εγκληματικά χέρια,

ακόμη και φράγματα αποφραγμένα

κάτω από το ίδιο τους το βάρος,

ακόμη και κύματα που θέλουν να γλείφουν

όλο και πιο ψηλά ή να χτυπούν πιο δυνατά

κατά το ερωτικό χωρίς όρια παιχνίδι τους

στην απεχθή χώρα των ανθρώπων

που σκύβουν λόγω του αέρα,

καθ΄ οδόν προς τη λειτουργία και τη χορωδία.

Κορίτσια με πλεξίδες

καπέλα σε πλαστικές σακούλες

μέχρι την ιερή στιγμή

που μπαίνουν στο ναό:

κληρονόμοι της Αφροδίτης

από παραμορφωτική λασπερή υπόσταση

σε ένα βασίλειο που αυτοβυθίζεται στο σκοτάδι

όπου τίποτε δεν μένει αδημιούργητο,

αλλά κάθε φιλοδοξία νεκρώνεται

μες στον πηλό που σε απομυζεί.

Μετάφραση: Στέλλα Τιμωνίδου

---

Διαβάστε εδώ μια συνομιλία του taal.gr με τον ποιητή, μεταφραστή και ιστορικό Κέις Κλοκ.