Η γλώσσα -ευτυχώς- δεν είναι θέμα μεγεθών. Στατιστικά μιλώντας όμως,  το «μέγεθος» μια γλώσσας μπορεί να μετρηθεί με τον αριθμό των λημμάτων της. Στα δικά μας, γνωστός και ανακυκλούμενος παραμένει ο μύθος ότι η ελληνική γλώσσα έχει τις περισσότερες λέξεις από οποιαδήποτε άλλη στον κόσμο. Τις αλήθειες πίσω από τον μύθο έχει αποσαφηνίσει επανειλημμένα και πειστικά, ο Νίκος Σαραντάκος (εδώ αλλά και στο εξαιρετικό ιστολόγιό του).

Σε αντίθεση με τους Έλληνες των γλωσσολογικών μύθων, οι Ολλανδοί δείχνουν να μην έχουν προβλήματα με την «περιορισμένη εμβέλεια» της γλώσσας τους, η οποία μιλιέται από 23 εκατομμύρια ανθρώπους. Αξιοπερίεργο όμως (κι ενδεικτικό της ικανότητας των Ολλανδών στην αποδελτίωση), είναι το γεγονός ότι τα Ολλανδικά κατέχουν το ρεκόρ του μεγαλύτερου λεξικού στον κόσμο!

Το «Λεξικό της Ολλανδικής Γλώσσας» (WNT) περιέχει περίπου 400.000 λήμματα και ενάμιση εκατομμύριο αναφορές σε χρήσεις τους. Τα ρεκόρ όμως δε σταματούν εδώ: η εργασία στις διάφορες εκδόσεις του, διήρκεσε 134 χρόνια (από το 1864 μέχρι το 1998).

Το λεξικό αποτελούσαν 686 φυλλάδια, τα οποία τελικά δέθηκαν σε 43 τόμους, για τους οποίους απαιτούνται τρία μέτρα βιβλιοθήκης. Το δύσχρηστο μέγεθος και η παλαιότητα του λεξικού θα το είχαν καταστήσει αποκλειστικά μουσειακό είδος, αν η ολλανδική γλωσσολογική κοινότητα δεν φρόντιζε για την ψηφιοποίησή του.

Έτσι από το 2000 κυκλοφορεί μια έκδοση του λεξικού σε CD-Rom και από το 2007 παρέχεται δωρεάν (με μηχανή αναζήτησης) στο διαδίκτυο. Έτσι έγινε κτήμα όλων αυτό το μνημειώδες έργο, το οποίο περιέχει τις μετεξελίξεις της Ολλανδικής γλώσσας σε μια περίοδο πέντε αιώνων.

(Πηγή: kennislink)

Είναι γεγονός πως η οικονομική κρίση σαφώς και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Και μάλιστα, σε κάθε περίπτωση ο τομέας του πολιτισμού είναι από τους πρώτους που πλήττεται. Στην ολλανδική επαρχία Gelderland την προηγούμενη βδομάδα ανακοινώθηκε η περικοπή ενός πολύ μεγάλου ποσού για την επιδότηση των βιβλιοθηκών και κυρίως των κινητών βιβλιοθηκών, των λεγόμενων βιβλιολεωφορείων.

Τα βιβλιολεωφορεία ταξιδεύουν σε κάθε πόλη και χωριό της περιοχής και  δίνουν σε μικρούς και μεγάλους πρόσβαση σε βιβλία, περιοδικά  και dvd.  Ο καθένας μπορεί να πληροφορηθεί από τον υπολογιστή του τα δρομολόγια των λεωφορείων, αλλά και το περιεχόμενο των συλλογών τους –οι οποίες συγκροτούνται μέσω συνεργασίας με μεγάλες βιβλιοθήκες- και να κάνει ηλεκτρονικά κράτηση, να ζητήσει μια έκδοση ή να πληροφορηθεί πού μπορεί να τη βρει.

Οι κινητές βιβλιοθήκες δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα με στόχο την καλλιέργεια της παιδικής φιλαναγνωσίας δίνοντας έμφαση στην υποστήριξη των σχολικών βιβλιοθηκών, στην παροχή υλικού που σχετίζεται με σχολικές εργασίες, στην προβολή των σχολικών εφημερίδων και στις συλλογικές αναγνώσεις βιβλίων στα σχολεία. Οι βιβλιοθήκες κάθε είδους είναι ένας μόνο από τους τοπικούς πολιτιστικούς φορείς που δέχονται το πλήγμα της περικοπής των επιδοτήσεων· σε χορωδίες, ορχήστρες, μουσικές και θεατρικές σκηνές έχουν ήδη επιβληθεί παρόμοια μέτρα και οι συζητήσεις έχουν ανάψει.

Ωστόσο, όσον αφορά την περίπτωση των βιβλιοθηκών, είναι αξιοσημείωτη η αντίδραση του κόσμου και τα αποτελέσματά της. Επί μία ολόκληρη μέρα οργανώθηκαν παράλληλες ομιλίες κατά τη διάρκεια των οποίων 85 εκπρόσωποι των θιγόμενων οργανισμών είχαν ο καθένας πέντε λεπτά στη διάθεσή του για να επιχειρηματολογήσουν σχετικά με τη μείωση των επιδοτήσεων και να παρουσιάσουν εναλλακτικές λύσεις. Επιπλέον, δημιουργήθηκε ένα ανάλογο βήμα διαλόγου μέσα από σελίδες στο διαδίκτυο όπου ενυπόγραφα οποιοσδήποτε μπορούσε να εκφράσει τη γνώμη του σχετικά με τα μέτρα.

Σε μία μόλις βδομάδα η επαρχιακή διοίκηση αποφάσισε ύστερα από τις πιέσεις αυτές να μειώσει μόνο κατά 10% τις επιδοτήσεις προς τις κινητές βιβλιοθήκες μέσα στο 2011 και να προβεί σε κλιμακωτές μειώσεις που θα φτάσουν το 35% το 2014, με τη δέσμευση να βρει εναλλακτικές μεθόδους οικονομικής ενίσχυσης μέχρι τότε. Ιδού λοιπόν, πώς η συμμετοχικότητα γίνεται πράξη, πώς μέσω καθαρά δημοκρατικών μεθόδων και διαδικασιών ομάδες και δίκτυα διαμορφώνουν αποφάσεις. Ουτοπικό σενάριο για τα ημέτερα προβλήματα, θα έλεγαν ορισμένοι. Γιατί άραγε;