Απόψε, στις Βρυξέλλες

kristi_stassinopoulou
Standard

Τους τελευταίους μήνες, η Κρίστη Στασινοπούλου και ο Στάθης Καλυβιώτης εμφανίζονται σε διάφορες Ευρωπαϊκές πόλεις και αφήνουν τις καλύτερες εντυπώσεις κάτω από το όνομα Greekadelia Folktronic duo. Αύριο και μεθαύριο (Παρασκευή και Σάββατο 1 & 2 Οκτωβρίου) θα εμφανιστούν στο συμπαθέστατο Art Basse των Βρυξελλών.

Με το παρόν ενημερώνουμε τις φίλες και τους φίλους που είναι στην περιοχή των Βρυξελλών για να μην χάσουν αυτές τις εμφανίσεις. Γιατί όσοι έχουν δει την Κρίστη ζωντανά, διαβεβαιώνουν ότι είναι μια μουσική εμπειρία που τους έμεινε αξέχαστη.

Greekadelia Folktronic duo

Μαθήματα Ολλανδικών με τον Χέιρτ Μακ

eeuw_van_mijn_vader
Standard

Από τη μέθοδο linguaphone μέχρι τα ταξίδια στο εξωτερικό, υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι για να μάθει κανείς μια ξένη γλώσσα. Ένας Αμερικανός ακολούθησε ένα εξαιρετικά πρωτότυπο μονοπάτι στην πορεία του προς την εκμάθηση των Ολλανδικών: χωρίς προηγούμενη γνώση, μαθήματα ή μεθόδους, διάβασε απλά (στο πρωτότυπο) ένα βιβλίο του Χέιρτ Μακ. Ο Μακ είναι ένας από τους πιο γνωστούς και μεταφρασμένους συγγραφείς της Ολλανδίας και στην Ελλάδα κυκλοφορούν τα βιβλία του «Στην Ευρώπη» και «Στη γέφυρα του Γαλατά«.

Το βιβλίο όμως που διάλεξε ο εν λόγω «μαθητής» είναι ένα παλιότερο του Μακ και αμετάφραστο στα Ελληνικά με τίτλο «ο αιώνας του πατέρα μου«.  Στο βιβλίο αυτό (που αριθμεί πάνω από 500 σελίδες), ο Μακ περιγράφει τη ζωή του πατέρα του και μέσω αυτής την Ολλανδία του εικοστού αιώνα. Χωρίς να τον κάνει εξπέρ των Ολλανδικών, η προσπάθεια του συγκεκριμένου Καλιφορνέζου απέδωσε καρπούς, όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε στο blog που ανανέωνε τακτικά από τον Αύγουστο του 2009 μέχρι τον Αύγουστο του 2010.

Στο συγκεκριμένο blog υπάρχουν διάφορες ενδιαφέρουσες πληροφορίες και σύνδεσμοι για εκείνους που μαθαίνουν την Ολλανδική γλώσσα. Αλλά κυρίως είναι μια αλλόκοτη μεν, ειλικρινής δε μαρτυρία κάποιου που θέλει να εντρυφήσει σε μια τελείως ξένη γλώσσα και να καταλάβει την κουλτούρα της χώρας από την οποία προέρχεται.

Εκτός συνόρων, #13

lord_of_the_barnyard
Standard

H εβδομαδιαία στήλη του taal.gr με αξιοσημείωτες και αξιοπερίεργες λογοτεχνικές ειδήσεις απ’ όλον τον κόσμο.
Μπορεί να μην έχει μεταφραστεί (ακόμα) στην Ελλάδα, όμως ο αυτόχειρας συγγραφέας Tristan Egolf πρόλαβε ν” αφήσει το στίγμα του στην Αμερικάνικη λογοτεχνία. Το ντεμπούτο του Lord Of The Barnyard έκανε κοινό και κριτικούς να δώσουν μεγάλη σημασία στον 26χρονο τότε δημιουργό. Φέτος, πέντε χρόνια μετά το θάνατό του, οι Ολλανδικές εκδόσεις με το καταπληκτικό όνομα Lebowski θα το ξανακυκλοφορήσουν. Μαζί με το βιβλίο, θα δίνουν κι ένα soundtrack εμπνευσμένο από το βιβλίο, μια δημιουργία του παραγωγού Kubus και της τραγουδίστριας Joya Mooi. Η παρουσίαση του βιβλίου/CD θα γίνει προσεχώς στο εκλεκτό φεστιβάλ Crossing Border.

Αντίθετα με τον Egolf, οι Graham Greene και Somerset Maugham έχουν πολυμεταφραστεί στη γλώσσα μας. Το γεγονός ότι οι και οι δύο έχουν συνεργαστεί με την Βρετανική υπηρεσία πληροφοριών MI6 δεν είναι στ” αλήθεια νέο, όπως το παρουσιάζει η Guardian. Το νέο είναι ότι για πρώτη φορά το παραδέχεται επίσημα και η υπηρεσία. Τουλάχιστον στη Βρετανία η ΜΙ6 έχει την τύχη να φέρνει στο μέσο μυαλό συνειρμούς τύπου James Bond. Τελείως διαφορετικούς από τους συνειρμούς που θα έφερνε στο μυαλό μας τυχόν παραδοχή για Έλληνες συγγραφείς που δούλεψαν για τις ΚΥΠ/ΕΥΠ. Να υπάρχουν άραγε και τέτοιοι;

Κι ενώ οι μορφές των Greene και Maugham έχουν αποτυπωθεί σε επαρκή αριθμό φωτογραφιών, για τον οδηγό του μεθυσμένου μας καραβιού Αρθούρο Ρεμπώ, ελάχιστες φωτογραφίες υπάρχουν κι αυτές είναι από τα πιο νεαρά του χρόνια. Μέχρι πρόσφατα όλα αυτά, γιατί εδώ και λίγο καιρό έχουμε την απόδειξη του πώς ήταν ο Ρεμπώ ενήλικας (τη βλέπετε στη φωτογραφία αριστερά). Οι επιστήμονες το ψειρίσανε το πράγμα και απεφάνθησαν “ναι, είναι όντως ο Ρεμπώ”. Πράγμα που δεν άλλαξε στο ελάχιστο τις αναγνωστικές μας θεωρήσεις περί του ανδρός, μια και ο ποιητής έχει πάντα τα χρόνια της ηλικίας στην οποία τον πρωτοδιάβασες.

Ζητούνται αναγνώστες

krystalli
Standard

«Η Ελλάδα έχει μια εκπληκτικά μεγάλη παραγωγή ποίησης (περίπου 380 τίτλοι το χρόνο, τη στιγμή που ο αριθμός των μυθιστορημάτων είναι 400) – ειδικά αν σκεφτεί κανείς πόσο λίγοι από τους Έλληνες διαβάζουν.»

«Όσον αφορά την κρατική στήριξη για την μετάφραση Ελληνικών έργων σε άλλες γλώσσες, η πολιτεία την αναλαμβάνει μόνο όταν η Ελλάδα είναι η επίσημη φιλοξενούμενη χώρα σε κάποια διεθνή έκθεση βιβλίου (μόνο και μόνο, γιατί τότε πρέπει να υπάρχουν κάποιοι τίτλοι στη γλώσσα της διοργανώτριας χώρας!)»

Αυτές κι άλλες περισσότερο ή λιγότερο ενδιαφέρουσες απόψεις εκφράζει η ελληνικής καταγωγής ποιήτρια Krystalli Glyniadakis σε μια συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό 3:ΑΜ. Μια συνέντευξη που την ανακαλύψαμε μέσω του πολύ καλού Ολλανδικού blog για την ποίηση Contrabas.

Εκτός συνόρων, #12

lonely_avenue
Standard

Η εβδομαδιαία στήλη του taal.gr με αξιοσημείωτες και αξιοπερίεργες λογοτεχνικές ειδήσεις απ’ όλον τον κόσμο.

Η μουσική μάς αρέσει κι ακόμα περισσότερο όταν σ” αυτή εμπλέκονται αγαπημένοι μας συγγραφείς. Η σχέση του Nick Hornby με τη μουσική δεν είναι κάτι καινούριο – το αντίθετο. Τελευταία έκφρασή της είναι η συνεργασία του με τον Ben Folds. Ο Hornby έγραψε τους στίχους για τον τελευταίο δίσκο του Folds, ο οποίος ονομάζεται Lonely Avenue και θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες από τη Nonesuch.  Ηχητικά αποσπάσματα και περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν εδώ. Να αναφέρουμε επίσης ότι το τελευταίο βιβλίο του Hornby κυκλοφόρησε πρόσφατα από τον Πατάκη σε μετάφραση Χίλντας Παπαδημητρίου

Στην Guardian δημοσιεύτηκε πρόσφατα μια ενδιαφέρουσα ανάλυση σχετικά με το ρόλο που παίζει το φύλο του συγγραφέα στην κριτική προσοχή που αυτό απολαμβάνει.  Σ” αυτό της το άρθρο, η Pollitt αναρωτιέται γιατί οι κριτικοί διθύραμβοι περιορίζονται για τα προϊόντα συγγραφέων του ανδρικού φύλου. Και όχι, η σωστή απάντηση δεν είναι «επειδή οι γυναίκες δεν μπορούν να γράψουν καλή λογοτεχνία».

Σήμερα η στήλη καλύπτει όχι μόνο τις ηχητικές και λογοτεχνικές μας ανησυχίες, αλλά και τις οπτικές. Μέχρι τις 9 Σεπτεμβρίου, στο Άμστερνταμ θα εκτίθενται έργα του Harland Miller, ο οποίος έχει να παρουσιάσει μια εξαιρετική συλλογή παιχνιδιάρικων και ευρηματικών παραλλαγών της γνωστής σχεδίασης των εξωφύλλων του εκδοτικού οίκου Penguin. Στην ιστοσελίδα του εκθεσιακού χώρου δεν έχει πολλές φωτογραφίες, αλλά στο εξαιρετικό blog Boeken Dingen μπορείτε να πάρετε μια ιδέα.


Να σου δώσω ένα βιβλίο;

deslegte_amsterdam
Standard

Το κατάστημα De Slegte στο Άμστερνταμ

Η έννοια «δεύτερο χέρι» είναι παρεξηγημένη στην Ελλάδα, ειδικά όταν αναφερόμαστε στα βιβλία. Χώροι απαραίτητοι και συμπαθέστατοι, τα παλαιοβιβλιοπωλεία δεν φαίνεται να μπορούν ν” αποτινάξουν από πάνω τους το περίσσευμα σκόνης χιλιοπαλιωμένων, κιτρινισμένων σελίδων. Πολλά από τα βιβλία στα ράφια τους μοιάζουν πιο πολύ με μουσειακά είδη παρά σαν κάτι που διαβάζεται κιόλας.  Άλλες φορές, βασικό κριτήριο επιλογής κι από τις δυο μεριές της αγοραπωλησίας είναι η συσχέτιση της παλαιότητας του βιβλίου με τη χρηματική του αξία. Το βιβλίο ως αντίκα, με άλλα λόγια.

Στην Ολλανδία -και γενικά στη Βόρεια Ευρώπη- η χρηστική αξία του βιβλίου είναι πιο σημαντική από το πόσο καλά «κολλάει» στο ράφι της βιβλιοθήκης. Γι” αυτό και στις συγκεκριμένες αγορές μπορείς να βρεις το τελευταίο αριστούργημα (σύμφωνα με τους κριτικούς), και στη λεγόμενη paperback μορφή, με σύνηθες κόστος κάτω από 10 Ευρώ και φτηνή πλην αξιοπρεπή βιβλιοδεσία, σαφώς καλύτερη από τη μέση έκδοση-σε-χασαπόχαρτο των λογοτεχνικών εφημεριδοπροσφορών (βλ. σχετικά και μια παλιότερη ανάλυση). Το ίδιο ισχύει και για τα λεγόμενα «κλασικά» βιβλία, καθιστώντας τα προσιτά για όλους. Στην Ελλάδα δε συμβαίνει το ίδιο. Ως παράδειγμα, να αναφέρουμε το Τρίτο Στεφάνι του Ταχτσή, η πρόσφατη επανέκδοση του οποίου αγγίζει και πολλές φορές ξεπερνάει τα 20 Ευρώ.

Απ” ότι φαίνεται, οι Έλληνες συσχετίζουν ακόμα το paperback με την λογοτεχνία τύπου Άρλεκιν. Τα βιβλία που αγοράζουν ή κάνουν δώρα, σκοπό έχουν να καταλήξουν για πάντα σε μια βιβλιοθήκη ακόμα κι αν κανείς στο μέλλον δεν πρόκειται να τα ξανανοίξει. Αντίθετα, σε χώρες όπως η Ολλανδία τα βιβλία αλλάζουν συχνά χέρια με την μεσολάβηση των εκεί παλαιο-βιβλιοπωλείων. Αν έχετε αμφιβολία για τα παραπάνω, σκεφτείτε την αυτοσχέδια βιβλιοθήκη που δημιουργείται στο μέσο τουριστικό κατάλυμα από τα βιβλία που οι επισκέπτες αφήνουν πίσω τους μετά το πέρας των διακοπών. Σπάνια να βρει κάποιος εκεί ένα Ελληνικό βιβλίο.

Στην Ολλανδία, η ζήτηση βιβλίων «δεύτερο χέρι» είναι σχεδόν συνώνυμη με τα βιβλιοπωλεία της αλυσίδας De Slegte, η οποία έχει παρουσία και στο Βέλγιο. Το Slegte διαθέτει καινούρια βιβλία χαμηλής τιμής, αλλά και ένα θησαυροφυλάκιο παλιών βιβλίων σε διάφορες γλώσσες και σε προσιτές τιμές  – ακόμα και σήμερα που οι ανατιμήσεις σε σχέση με το παρελθόν είναι εμφανείς. Για τους βιβλιόφιλους, οι επισκέψεις στο κοντινότερο Slegte είναι μια ανάγκη που πρέπει να ικανοποιείται τακτικά, μια και ο τεράστιος κατάλογός του ανανεώνεται κάθε μέρα. Ακόμα κι αν πρέπει να ψάξεις λίγο ανάμεσα σε βιβλία μαγειρικής και new age pulp, τελικά πάντα θα βρεις κάτι αξιόλογο για να πάρεις μαζί σου. Όλα αυτά σε άνετους πολυεπίπεδους χώρους, οι οποίοι δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις μεγαλύτερες αλυσίδες.

Το De Slegte επέζησε πάνω από έναν αιώνα, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ο τελευταίος θεός που αργοπεθαίνει είναι αυτός του βιβλίου με την μορφή που το ξέραμε. Τα αποτελέσματα είναι ορατά στη φθίνουσα πορεία των πωλήσεων. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που κάποια από τα καταστήματα της αλυσίδας αναγκάστηκαν να κλείσουν. Πριν λίγες μέρες, η διεύθυνσή της ανακοίνωσε ότι ψάχνει νέο επενδυτή για να της δώσει το φιλί της ζωής.

Δε θ” αργήσει υποθέτω κι ο καιρός όπου στα παλαιο-βιβλιοπωλεία θα μπορείς να βρίσκεις μόνο παλιά μοντέλα του kindle, του ipad και συναφών γκάτζετ κι όπου νοσταλγοί της παλιάς εποχής θα δακρύζουν με τον τρόπο που τωρινοί nerds ξεροσταλιάζουν μόλις δουν μια amiga. Το αν θα δουλεύουν και -πολύ περισσότερο- το τι βιβλία θα περιέχουν, λίγη σημασία θα έχει.

Εκτός συνόρων, #11

waterstones
Standard

Η εβδομαδιαία στήλη του taal.gr με αξιοσημείωτες και αξιοπερίεργες λογοτεχνικές ειδήσεις απ’ όλον τον κόσμο.

O Gabriel Josipovici δεν είναι από τους πιο γνωστούς Βρετανούς συγγραφείς (όπως οι McEwan και Amis). Πρόσφατα, όμως, αναρωτήθηκε δημοσίως αν εκείνοι που είναι πραγματικά γνωστοί και «εξαγώγιμοι», το αξίζουν στ” αλήθεια. Σύμφωνα με τον συντάκτη της Guardian, η αιτία του δεύτερου γεγονότος πιθανότατα να κρύβεται στο πρώτο. Ο χρόνος θα δείξει ποιος τελικά έχει δίκιο.


Καλό είναι πάντως, πριν ξεγράψουμε τον Josipovici, να δούμε πώς ο χρόνος το “φερε έτσι ώστε ένα graphic novel του beat αρχιερέα William Burroughs, να εκδοθεί σαράντα χρόνια μετά την πρώτη -αποτυχημένη- έκδοσή του. Διαβάστε εδώ περισσότερα για το δημιούργημα Ah Pook Is Here.

Κι από το «γυμνό γεύμα», ας περάσουμε σε πιο χαλαρούς συνειρμούς, διαβάζοντας ένα ενδιαφέρον άρθρο που αναλύει τις καταβολές συνηθισμένων εκφράσεων της Αγγλικής γλώσσας που περιέχουν εδώδιμα προϊόντα.

Afriglobalism

panafrican
Standard

Από αύριο (12 Σεπτεμβρίου) και για ένα μήνα, το Κέιπ Τάουν θα γίνει πόλος έλξης για μουσικούς και καλλιτέχνες των Αφρικάνικων ήχων, από το παρελθόν μέχρι το μέλλον της μουσικής. Όλα αυτά στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Pan African Space Station», το οποίο και διεξάγεται για τρίτη συνεχή χρονιά.

H ημερομηνία δεν είναι τυχαία διαλεγμένη, μια και 12 Σεπτεμβρίου είναι η ημερομηνία που σκοτώθηκε ο γνωστός ακτιβιστής κατά του Απαρτχάιντ Steve Biko.

Από τα μεσάνυχτα της 11ης Σεπτεμβρίου, στην κατατοπιστική και ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα της μουσικής θα εκπέμπει ιντερνετικά ο σταθμός του φεστιβάλ, με ζωντανές μεταδόσεις των δρώμενων, στα οποία θα συμμετέχουν και ποιητές της Αφρικής.

Αν σας ενδιαφέρει έστω και στο ελάχιστο η αφρικάνικη αλλά και η σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική, μην ξεχάσετε να τσεκάρετε το πρόγραμμα και να συντονιστείτε με το «PASS Radio».

AthensArt 2010

chiara_valentini_wool
Standard

Έργο της Chiara Valentini που εκτίθεται στην AthensArt2010

Μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου έχετε τη δυνατότητα να επισκεφθείτε την ενδιαφέρουσα εικαστική έκθεση AthensArt 2010, η οποία διοργανώνεται από το Κέντρο Τεχνών 4 Εποχές σε συνεργασία με την “Τεχνόπολις” του Δήμου Αθηναίων. Στην έκθεση συμμετέχουν 250 καλλιτέχνες από 50 χώρες.

Οι καλλιτέχνες από τις Κάτω Χώρες και το Βέλγιο που εκθέτουν έργα τους είναι: Fred van Welie, Sacha Janzee, Mariel Bisschops, Frits Breekveldt, Joanna Tijs,  Balus Wigersma, Go Flores, Alexandra Klein και MarthaFyrigos .

Αν και στη συγκεκριμένη έκθεση, τα σύνορα και οι τόποι καταγωγής λίγη σημασία έχουν, μια και η έμφαση δίνεται στην συμμετοχή μέσω της κοινής γλώσσας της τέχνης. Για να διαπιστώσετε του λόγου το αληθές, επισκεφτείτε την στην Τεχνόπολη, στο Γκάζι. Περισσότερες πληροφορίες (και για τις παράλληλες εκδηλώσεις) μπορείτε να βρείτε εδώ, ενώ η ιστοσελίδα της έκθεσης είναι εδώ.