Πώς διαβάζουμε. Κριτήρια – ψευδείς Κανόνες. Το κείμενο, η ανάγνωση, το κοινό
Το τελευταίο τεύχος του εξαιρετικού λογοτεχνικού περιοδικού Το Δέντρο καταπιάνεται επιτυχώς με το πολύ ενδιαφέρον θέμα της παραλογοτεχνίας. Ποια είναι εκείνα τα κριτήρια που την διαχωρίζουν από την πραγματική λογοτεχνία; Continue reading
Το δέκατο τεύχος-σκεύος κυκλοφορεί!
Με ένα θέμα taal-ικού ενδιαφέροντος:
Χωρίς διαβατήριο: Ολλανδόφωνη ιρακινή ποίηση Continue reading
Πριν λίγες εβδομάδες κυκλοφόρησε το νέο, διπλό τεύχος του γνωστού λογοτεχνικού περιοδικού «Το Δέντρο» με 110 σελίδες για τον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο, 120 σελίδες εκλεκτής λογοτεχνίας από όλο τον κόσμο αλλά και τις γνωστές στήλες επίκαιρης και καίριας σχολιογραφίας. Continue reading
Αν το να είμαι ελεύθερος σημαίνει: σώπα εσύ
για να μιλήσω εγώ
Αν το να είμαι ελεύθερος σημαίνει: εσύ πίσω απ” τα σίδερα
για να μην μας φοβίζει πια
έτσι που φέρεσαι διαφορετικά κι αλλιώς
είσαι
Αν το να είμαστε ελεύθεροι σημαίνει: την αυριανή μέρα
να καθορίζουμε τόσο πολύ από τώρα, που τη σημερινή
να μην μπορείς πια να την λες ημέρα
Αν το να είμαστε ελεύθεροι σημαίνει: σφαλιχτές οι πόρτες
και στην οθόνη ελεύθερα να παρακολουθούμε
όλα εκείνα που επιθυμούμε να ξορκίσουμε
Αν το να είμαστε ελεύθεροι σημαίνει: ήσυχα να κοιμόμαστε
μια κι η φωνή των άλλων, για τούτο τον σκοπό ακριβώς
φιμώθηκε
Αν το να είμαστε ελεύθεροι σημαίνει: να τρώμε όποτε κι ό,τι θέλουμε
ενώ τα αποφάγια τυλίγουμε στις εφημερίδες
που για την πείνα τίποτε δε γράφουν
Αν το να είμαι ελεύθερος σημαίνει: να μη χρειάζεται να ξέρω τι με
ελευθέρωσε, τι με κρατά ελεύθερο, τι στην
ελευθερία του με φυλακίζει κάθε μέρα
Αν το να είμαι ελεύθερος σημαίνει: να περιμένω κάποιον άλλο
να μ” ελευθερώσει από τους φόβους που
τυφλά εμπιστεύομαι
Αν η ελευθερία τις σκέψεις μου σκεπάζει
Αν η ελευθερία παντού ολόγυρά μου
και μέσα μου φυσάει,
αλλά για σένα παραμένει κάτι άπιαστο
Αν η ελευθερία με προστατεύει
ενάντια στις ιδέες σου, εκείνες που σε μένα
τόσο αλλιώτικες φαντάζουν
Αν η ελευθερία σήμερα για μένα τόσο
αυτονόητη μοιάζει, και τι
σημαίνει αυτό εσύ να διανοηθείς δε γίνεται
Τότε η ελευθερία είναι μονά για μένα
κι εσένα πάντοτε ο ζυγός κι αποκεφαλισμός σου
Τότε η ελευθερία είναι αυθαίρετη, είναι αέρας
Αλλά τουλάχιστον μου επιτρέπει
κάτι απ” την περίσσια ελευθερία μου -αν
συμφωνήσουμε σ” αυτό-
για λίγο ή για πιο πολύ
να στερηθώ ώστε
από την αποπνικτική ελευθερία μου
να σε λυτρώσω
Κυκλοφόρησε το πέμπτο τεύχος του αγαπητού ποιητικού σκεύους (και όχι μόνο) Τεφλόν, το οποίο έχει εδραιώσει το ευδιάκριτο και υψηλότατης ποιότητας στίγμα του. Όπως και στα προηγούμενα, έτσι και σ” αυτό το τεύχος οι αναγνώστες και οι αναγνώστριες έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν ζωντανή και παλόμενη ποίηση, αιχμηρά δοκίμια και απρόβλεπτες αναλύσεις – κι όλα αυτά με μηδενικό χρηματικό αντίτιμο. Continue reading
Σ” αυτήν την κάτω χώρα όλα πασχίζουν να πάνε προς τα πάνω:
τα χοντροκομμένα καμπαναριά των εκκλησιών, οι ανεμόμυλοι-
φιγούρες φαντασμάτων με περιστρεφόμενα εγκληματικά χέρια,
ακόμη και φράγματα αποφραγμένα
κάτω από το ίδιο τους το βάρος,
ακόμη και κύματα που θέλουν να γλείφουν
όλο και πιο ψηλά ή να χτυπούν πιο δυνατά
κατά το ερωτικό χωρίς όρια παιχνίδι τους
στην απεχθή χώρα των ανθρώπων
που σκύβουν λόγω του αέρα,
καθ΄ οδόν προς τη λειτουργία και τη χορωδία.
Κορίτσια με πλεξίδες
καπέλα σε πλαστικές σακούλες
μέχρι την ιερή στιγμή
που μπαίνουν στο ναό:
κληρονόμοι της Αφροδίτης
από παραμορφωτική λασπερή υπόσταση
σε ένα βασίλειο που αυτοβυθίζεται στο σκοτάδι
όπου τίποτε δεν μένει αδημιούργητο,
αλλά κάθε φιλοδοξία νεκρώνεται
μες στον πηλό που σε απομυζεί.
Μετάφραση: Στέλλα Τιμωνίδου
Έχω γυρίσει πολλές χώρες, πιο πολλές απ” τα ενήλικα χρόνια μου –όχι ότι είναι και πολλά. Μόνη μου, με τους γονείς, με φίλους, φίλες κι εραστές. Έχω δει αμέτρητους ανθρώπους: καθένας με τη δικιά του γλώσσα, διάλεκτο, θρησκεία. Κάθε χώρα ορίζεται από τη διαφορά της με τις άλλες, με αποτέλεσμα καμία να μην μπορεί να οριστεί πραγματικά. Η Σόνια, η παλιά μου συγκάτοικος, μού είχε πει μια φορά ότι όλες τις χώρες τις ενώνει το γεγονός ότι κατοικούνται από ανθρώπους. Μέχρι που της θύμισα ότι ο κάθε άνθρωπος ορίζεται από τη διαφορά του με τους άλλους, με αποτέλεσμα κανένας μας να μην μπορεί να οριστεί πραγματικά. Continue reading
