Η χαρά του αρχειοθέτη

Κανείς από τους επισκέπτες του Άμστερνταμ δε γίνεται να αποφύγει τα τριγωνικά πακετάκια με τα σουβενίρ από το δημοφιλέστατο μουσείο Βαν Γκογκ: και να μην τα αγοράσεις, βλέπεις να τα κουβαλούν οι περισσότεροι τουρίστες. Πέρα από ζωγράφος, ο Βαν Γκογκ ήταν όμως και δεινός επιστολογράφος. Πρόσφατα, όλες οι επιστολές του δημοσιεύτηκαν στο Ίντερνετ, σε μια ιστοσελίδα που αποτελεί ένα εκπληκτικό παράδειγμα για το πώς το συγκεκριμένο μέσο μπορεί να αναδείξει το υλικό του με τρόπους που οι συμβατικές δημοσιεύσεις δεν μπορούν.

Έτσι, σ” αυτήν την ιστοσελίδα, οι επισκέπτες μπορούν να βρουν όλες τις επιστολές του Βαν Γκογκ σε ψηφιακά αντίγραφα των πρωτότυπων, αλλά και σε μια εξαντλητική παράθεση των κειμένων, περιλαμβανομένων και μεταφράσεών τους στα Αγγλικά. Ένας θησαυρός για κάθε ερευνητή, ένα υπόδειγμα για παρόμοιες προσπάθειες αλλά κι ένα έργο που παρά την άκρως ψηφιακή του φύση, μας φέρνει σ” επαφή με τις χάρες μιας χαμένης τέχνης.

Για τους εραστές του χαρτιού, υπάρχει (σε διάφορες γλώσσες) και μια έντυπη πολύτομη και προσεγμένη έκδοση με πάνω από 2.000 σελίδες. Παρόλο που η τιμή της την προορίζει για τις βιβλιοθήκες, τα ερευνητικά κέντρα και τα μουσεία, αποτελεί ένα γεγονός που και ο απλός αναγνώστης δεν μπορεί να προσπεράσει. Η έντυπη έκδοση έλαβε το έγκριτο ολλανδικό βραβείο των βιβλιοπωλών, η δε ψηφιακή κατέληξε στη λίστα των λεγόμενων “laureates” των βραβείων κληρονομιάς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Photobiennale 2010

Photobiennale 2010 – 21^η Διεθνής Φωτογραφική Συνάντηση

Όπως κάθε δεύτερη άνοιξη από το 2008 κι έπειτα, το Μουσείο Φωτογραφίας της Θεσσαλονίκης διοργανώνει τη Photobiennale. Η φετινή διοργάνωση έχει ως κεντρικό θεματικό πυρήνα τον «Τόπο», ο οποίος γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης ως περιοχή, ως εγγενές μέρος της ιστορίας, ως αποτέλεσμα κατασκευής μέσω μορφής ή περιεχομένου και ως μικρόκοσμος του δημιουργού. Ξεχωρίσαμε τις συμμετοχές των δημιουργών από το Βέλγιο και την Ολλανδία και τις παρουσιάζουμε συνοπτικά εδώ.

The space between us της Βελγίδας Sarah Van Marcke. Μια αντιπαράθεση του ανθρώπινου σώματος με το οικοδομημένο τοπίο και το αυστηρά γεωμετρικό αρχιτεκτονικό περιβάλλον. Η Van Marcke εκπροσωπεί τη βελγική πλατφόρμα νέων φωτογράφων Outlandish Photography.

Unsettled της Ολλανδής Isabelle Pateer. Μια προσέγγιση των επιπτώσεων της εκβιομηχάνισης και της ανθρώπινης παρέμβασης στο φυσικό τοπίο με αφορμή τις εξελίξεις στο βελγικό χωριό Ντουλ που πλήττεται από τις επεκτάσεις του λιμανιού της Αμβέρσας. Η Pateer χρησιμοποιεί τεχνικές και ύφος τεκμηριωτικής φωτογραφίας σε συνδυασμό με πορτρέτα για να αποδώσει τη μεταμόρφωση που επιφέρει η ανάπτυξη σε ανθρώπους και περιβάλλον.

The Birdman της Ολλανδής Jacquie Maria Wessels. Μια σειρά από φωτογραφίες γηγενών από το Σουρινάμ και μεταναστών στην Ολλανδία, οι οποίοι κρατούν τα κατοικίδια τροπικά πτηνά τους. Πρόκειται για αποτύπωση της μεταφοράς ενός εθίμου από την ιδιαίτερη στη νέα πατρίδα, του ετήσιου διαγωνισμού τροπικών ωδικών πτηνών. Τα πορτρέτα προέρχονται τόσο από το Σουρινάμ, που υπήρξε ολλανδική αποικία μέχρι το 1975, όσο και από την Ολλανδία. Η ανάμειξη αυτών των τόσο διαφορετικών παραδόσεων προσδίδει στον τόπο νέες διαστάσεις.

Les Passeurs του Βέλγου Marin Hock. Μια συνύπαρξη χορευτών με περαστικούς στους δρόμους του Λονδίνου. Χορευτικές αποδόσεις καθημερινών κινήσεων που αποτελούν παρεμβάσεις στο αστικό τοπίο με αποτέλεσμα κάθε φορά μια ιδιότυπη χορογραφία.

Slices of life του Ολλανδού Martijn Peters. Μια παρουσίαση αποσπασμάτων από την πραγματικότητα, στιγμιότυπων που απεικονίζουν την ανθρώπινη καθημερινή συμπεριφορά με την τύχη και τη σύμπτωση να παίζουν καθοριστικό ρόλο στην τελική σύνθεση της κάθε φωτογραφίας.

Συμμετοχές καλλιτεχνών σε συλλογικά πρότζεκτ: η Ολλανδή Aafke Holwerda στο Locus Loci, η Ολλανδή Sylvie Van Bochove στο Μετα-Θέσις ΙΙΙ, η Βελγίδα Annemie Augustijns στο There is no there, there. Θεματικά κέντρα των ομαδικών αυτών εκθέσεων αποτελούν οι σχέσεις του τόπου με το χρόνο και τη μνήμη.

Η Photobiennale 2010 διαρθρώνεται σε ένα κεντρικό κι ένα παράλληλο πρόγραμμα, καθώς και σε ένα πρόγραμμα που διαμορφώνεται από προτάσεις των γκαλερί. Σε αυτά περιλαμβάνονται εκθέσεις-δράσεις, ημερίδες, σεμινάρια, εργαστήρια και διάφορες συνοδευτικές εκδηλώσεις. Αναλυτικές πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ και εδώ.

Εκτός συνόρων, #6

Παρέα με τον αγαπημένο μας συγγραφέα, ακροδεξιές ατασθαλίες και εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές που αγαπούν την ποίηση. Στην εβδομαδιαία στήλη του taal.gr με αξιοσημείωτα και αξιοπερίεργα λογοτεχνικά νέα απ’ όλο τον κόσμο.

Όσοι τυχεροί βρεθούν στο Άμστερνταμ από τις 13 μέχρι τις 16 Μαΐου, μπορούν να γιορτάσουν τα εβδομηντάχρονα του σπουδαίου Νοτιοαφρικανού Νομπελίστα J.M.Coetzee (Κούτσι, σύμφωνα με την ατυχή μεταγραφή του ονόματός του στα Ελληνικά). Στον πολιτιστικό χώρο balie, πλήθος συγγραφέων και καλλιτεχνών θα αποτίσουν φόρο τιμής στον Coetzee, ενώ και ο ίδιος ο συγγραφέας θα είναι παρών, σε μια από τις σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις του. Κινηματογραφικές και θεατρικές παραστάσεις καθώς και εικαστικές εκθέσεις εμπνευσμένες από το έργο του, συμπληρώνουν το πρόγραμμα των εκδηλώσεων.

Άλλη μια νομπελίστρια συγγραφέας, η Αυστριακή Ελφρίντε Γέλινεκ, ετοιμάζει ένα θεατρικό έργο με τίτλο “Winterreise” (χειμωνιάτικο ταξίδι) και θέμα το μεγάλο σκάνδαλο της τράπεζας Hypo. Πρόκειται για τον χρηματισμό του εκλιπόντος ακροδεξιού ηγέτη Γεργκ Χάιντερ και του κόμματός του με αδιαφανείς μεθόδους και πρόσχημα την οικονομική «εξυγίανση» της περιοχής όπου ήταν κυβερνήτης. Άλλη μια ευκαιρία για την Γέλινεκ για να ξεσκεπάσει ένα ακόμα από τα πολλά πρόσωπα της εκμετάλλευσης και της υποκρισίας στην πατρίδα της.

Εκατοντάδες χιλιάδες μαθητών συρρέουν σε ποιητικά δρώμενα κι άλλοι τόσοι σπεύδουν να απομνημονεύσουν και να απαγγείλουν ποίηση. Όνειρο θερινής νύχτας; Όχι στις ΗΠΑ, όπου η διοργάνωση Poetry Out Loud γνωρίζει απρόσμενη επιτυχία, καθώς μέσα από διαγωνισμούς απαγγελίας και τα απαραίτητα βραβεία για κίνητρο, κατάφερε να δημιουργήσει ένα ρεύμα ποίησης στα σχολεία. Δείτε και το πολύ καλό ρεπορτάζ του BBC.

Η βασίλισσα και οι άστεγοι

Αφίσα κατά της ενθρόνισης της Βεατρίκης από τους Ολλανδούς ακτιβιστές στέγης.

30 Απριλίου: η εθνική εορτή της Ολλανδίας, επονομαζόμενη και «μέρα της βασίλισσας». Καθιερώθηκε από τα γενέθλια της βασίλισσας Γιουλιάνας και συνεχίζεται να γιορτάζεται απρόσκοπτα και με ζέση από την πλειοψηφία των Ολλανδών μέχρι και σήμερα. Τραγική παρένθεση ο περσινός εορτασμός με την επίθεση αυτοκτονίας με αυτοκίνητο ενός απελπισμένου Ολλανδού, που στοίχισε τη ζωή σε αρκετούς ανύποπτους θεατές.

Μετά την απόδοση των απαραίτητων φόρων τιμής στα περσινά θύματα, ο φετινός εορτασμός συνεχίζει ακάθεκτος την παράδοση ετών: ένα όσο δεν πάει γεμάτο Άμστερνταμ, γιορτές σε όλες τις πόλεις και άφθονο αλκοόλ. Ήδη τα ολλανδικά ΜΜΕ άρχισαν να μετρούν τον αριθμό συλλήψεων εορταζόντων που μέσα στη γενική ευωχία ξεπερνούν τα όρια.

Για πολλούς επισκέπτες η γιορτή της βασίλισσας είναι κάτι που επιδιώκουν και απολαμβάνουν. Προσωπικά δε συμπάθησα ποτέ όλο αυτό το ετήσιο, ασύστολο, θορυβώδες ξέσπασμα ενός πλήθους που σα να προσπαθεί σε μια μέρα να αποβάλλει την καταπίεση των υπόλοιπων εργασιακών ημερών του χρόνου. Πολύ περισσότερο που το θέμα του εορτασμού αποτελεί έναν θεσμό τόσο ξεπερασμένο όσο η βασιλεία.

Είναι πραγματικά παράδοξο πώς οι Ολλανδοί, ένας λαός παραδοσιακά φιλελεύθερος και με κριτική ματιά όσον αφορά μη ορθολογικές επιλογές άλλων χωρών, να εξακολουθεί να πίνει νερό στο όνομα μιας βασιλικής οικογένειας που εκτός των άλλων έχει συνδέσει το όνομά της με διάφορα σκάνδαλα. Ας αναφέρουμε απλά την ανάμειξη του πρίγκηπα Βερνάρδου στις προμήθειες της Λόκχηντ και την πρόσφατη εξ αγχιστείας ένωση με την οικογένεια γνωστού Αργεντίνου υπουργού της αιματοβαμμένης δικτατορίας του Βιντέλα.

Ο φετινός εορτασμός σφραγίζει την τριαντάχρονη παρουσία της Βεατρίκης στον ολλανδικό θρόνο. Και μας δίνει την ευκαιρία να θυμηθούμε την περιπετειώδη ενθρόνισή της, τριάντα χρόνια πριν, στο Άμστερνταμ. Τότε, το κίνημα των Πρόβος βρήκε μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να διαμαρτυρηθεί για την έλλειψη φτηνής στέγης στην πρωτεύουσα. Πριν και κατά τη διάρκεια της ενθρόνισης, έγιναν σοβαρά επεισόδια στο κέντρο του Άμστερνταμ, όπως μπορείτε να δείτε εδώ, στις απολαυστικές φωτογραφίες 2-17 του λευκώματος της εφημερίδας Parool.

Το ζήτημα του ακτιβισμού στέγης στην Ολλανδία έχει μια μακρά κι ενδιαφέρουσα ιστορία, για την οποία είχα γράψει πρόσφατα το εξής άρθρο, με αφορμή την ποινικοποίηση των καταλήψεων. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο (δυστυχώς) τελευταίο έντυπο τεύχος του εξαιρετικού περιοδικού Γαλέρα.

Ημερολόγιο φυλακής

Οι καφκικοί συνειρμοί είναι αναπόφευκτοι στην περίπτωση της Ολλανδής νοσοκόμας Λούσια ντε Μπερκ. Η ντε Μπερκ είχε καταδικαστεί το 2003 σε ισόβια, ως υπαίτια για το θάνατο επτά ασθενών και για απόπειρες δολοφονίας άλλων τριών. Η πολύκροτη δίκη δίχασε την Ολλανδία, μέχρι που ένα κίνημα γνωστών δημοσιογράφων και ειδικών αποκάλυψε νέα στοιχεία. Με βάση αυτά, το 2008 η υπόθεση εξετάστηκε ξανά από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας. Πριν λίγες μέρες, η απόφασή του ήταν πλήρως αθωωτική για την κατηγορούμενη, αποτελώντας παράλληλα ένα κόλαφο για τη δικαστική λογική που οδήγησε στην πρώτη της καταδίκη. Στο πολύ καλό διαδικτυακό περιοδικό monkie μπορείτε να διαβάσετε μια λεπτομερή ανάλυση της υπόθεσης.

Την ίδια μέρα που ανακοινώθηκε η αθώωση της ντε Μπερκ, στα βιβλιοπωλεία κυκλοφόρησε το βιβλίο της. Πρόκειται ουσιαστικά για το ημερολόγιό της από το 2001 μέχρι το 2006, οπότε και χτυπήθηκε από εγκεφαλικό επεισόδιο. Το βιβλίο είχε ετοιμαστεί σε απόλυτη μυστικότητα, ένα πολύ καλό εκδοτικό τέχνασμα για να τραβήξει ακόμα περισσότερη προσοχή κατά την κυκλοφορία του. Αλλά θα είναι ίσως πρόωρο να κατηγορήσουμε τη ντε Μπερκ για εμπορευματοποίηση της υπόθεσής της, μια και θα χρειαστεί πολλή ενέργεια και πολλά χρήματα για να επανορθώσει τα ψυχικά και σωματικά τραύματα από την περιπέτειά της. Όχι ότι η αθωωτική απόφαση δεν της ανοίγει και το δρόμο για διεκδίκηση αποζημιώσεων.

Η έγκυρη ολλανδική εφημερίδα NRC εκφράστηκε θετικά για την ποιότητα του βιβλίου, το οποίο ρίχνει άπλετο φως σε άγνωστες περιοχές του Ολλανδικού πειθαρχικού συστήματος. Πέρα από τις συνήθεις καφκικούς συνειρμούς, οι εμπειρίες της ντε Κλερκ (πάντα σύμφωνα με την NRC) φαίνονται βγαλμένες κατευθείαν από τον κόσμο του Ναμπόκοφ.

Eκτός συνόρων, #5

Αυτή την εβδομάδα δεν θα πάμε πολύ μακριά από τα συνήθη ενδιαφέροντά μας, στα πλαίσια της εβδομαδιαίας στήλης του taal.gr με φρέσκα κι ενδιαφέροντα νέα απ” όλον τον κόσμο.

Η 17 Απριλίου ήταν ημέρα ποίησης για το Φεστιβάλ Μαύρης Κληρονομιάς του Λάγος (Νιγηρία). Η φετινή εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στους μεγάλους μαύρους ποιητές Αϊμέ Σεζάρ και Λεοπόλντ Σεντάρ Σενγκόρ. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι απαγγελίες συνοδεύτηκαν και από μουσικές μεγάλων ονομάτων όπως The Steve Rhodes Orchestra και του Orlando Julius. Από αυτή την ευτυχή μίξη μουσικής και στίχου δεν γινόταν να λείπει και ο εικονιζόμενος Νοτιοαφρικανός ποιητής Lesego Rampolokeng.

Την ίδια μέρα, στο Βέλγικο Όουστεντε, γνωστοί λογοτέχνες και άγνωστοι αναγνώστες απότισαν για δεύτερη μέρα φόρο τιμής στον μεγάλο Ούγκο Κλάους, ο οποίος πέθανε πριν δυο χρόνια. Κι εδώ δε θα μπορούσε να λείψει η μουσική: ο Bert Ostyn των Absynthe Minded τραγούδησε ένα μελοποιημένο ποίημα του Κλάους. Οι διήμερες εκδηλώσεις συνδέονται με την αγάπη που έδειξε ο Κλάους στο Όουστεντε κατά τη διάρκεια της ζωής του. Στις εκδηλώσεις παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων οι Χέρριτ Κομράι και Ράμσεϊ Νασρ.

Κι αφού αναφερθήκαμε στον πατέρα, ας αναφέρουμε ότι ο Τόμας Κλάους, γιος του Ούγκο, τέλειωσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Lucas Somath«, το οποίο και μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις SU.

Αυτή η εβδομάδα είναι και «Εβδομάδα των Κλασικών» στην Ολλανδία. Λογικό είναι ένας τέτοιος θεσμός να αποτίει φόρο τιμής και στην αρχαία Ελληνική γραμματεία. Με σημαντικότερο νέο την κυκλοφορία μιας νέας έκδοσης της Ιλιάδας του Ομήρου, μεταφρασμένης από τον εικονιζόμενο Πατρίκ Λατέρ, η οποία χαιρετήθηκε με ενθουσιασμό από τους κριτικούς. Να σημειωθεί ότι οι δύο προηγούμενες μεταφράσεις της Ιλιάδας στα Ολλανδικά είχαν κυκλοφορήσει το 1956 και το 1980 αντίστοιχα.

Εκτός συνόρων, #4

Βιβλία σε κουτιά τσιγάρων και στη βιβλιοθήκη του Keith Richards. Κι ένα εκατομμύριο ευρώ για τον καλύτερο ποιητή. Στην εβδομαδιαία στήλη του taal.gr με αξιοσημείωτα και αξιοπερίεργα λογοτεχνικά νέα απ’ όλο τον κόσμο.

Ο θαλερός Keith Richards των Rolling Stones ετοιμάζει την αυτοβιογραφία του, η οποία θα κυκλοφορήσει το ερχόμενο φθινόπωρο. Στη βιογραφία, σύμφωνα με τους Sunday Times, θα γνωρίσουμε και την υπερβολική αγάπη που ο θρυλικός κιθαρίστας τρέφει προς τα βιβλία. Ο Richards είναι κάτοχος χιλιάδων βιβλίων, κάποια από τα οποία είναι εξαιρετικά σπάνια. Στο παρελθόν είχε μάλιστα σκεφτεί να ακολουθήσει σεμινάρια βιβλιοθηκονομίας, για να μπορέσει να ταξινομήσει την τεράστια βιβλιοθήκη του.

Τώρα που το κάπνισμα εξοβελίζεται (τουλάχιστον στη θεωρία) από όλο και περισσότερους χώρους, κάποιοι σκέφτηκαν να βάλουν τα βιβλία σε πακέτα τσιγάρων. Χαρμάνηδες αναγνώστες, θαυμάστε εδώ τις τσιγαροεκδόσεις Tank Books, οι οποίες περιλαμβάνουν κλασικά έργα όπως του Κάφκα, του Χέμινγουεη κ.α. Όλα μαζί προσφέρονται σε μια μεταλλική κούτα. «Δώσε μου μια κούτα βιβλία, περιπτερά«, εν ολίγοις.

Στη φωτογραφία, η Hissa Hilal. Όχι, δεν πρόκειται για φανατική μουσουλμάνα, σαν εκείνους που εμπόδισαν τον Benno Barnard να δώσει τη διάλεξή του. Αντίθετα, οι φανατικοί ομόθρησκοί της έχουν απειλήσει την ίδια για τα ανοιχτόμυαλα ποιητικά μηνύματά της. Ένα παζλ για όσους φοβούνται το Ισλάμ: τα λόγια της θα τους αρέσουν, η εμφάνισή της με την ολόσωμη, κατάμαυρη μπούρκα πάλι όχι. Η Hilal ήταν το φαβορί για να κερδίσει τον Σαουδαραβικό διαγωνισμό ποίησης, αλλά τελικά δεν τα κατάφερε. Να αναφέρουμε εδώ ότι το βραβείο για τον νικητή ήταν ένα εκατομμύριο Ευρώ (καλά διαβάσατε). Αυτοί είναι διαγωνισμοί, κι όχι τα ψωροχιλιάρικα των Ολλανδών, ε Γερούν Μπράουερς;

Eκτός συνόρων, #3

Θυμωμένοι Μουσουλμάνοι, ένας πρόεδρος-ποιητής και μια ερωμένη που παίρνει -έστω κι αργά- την εκδίκησή της. Δύο νέα από το Βέλγιο κι ένα από τη Βρετανία για το σημερινό «Εκτός συνόρων», την εβδομαδιαία στήλη του taal.gr με αξιοσημείωτα και αξιοπερίεργα λογοτεχνικά νέα απ” όλο τον κόσμο.

Την προηγούμενη εβδομάδα αναφερθήκαμε στα προβλήματα του Φίλιπ Πούλμαν με τους φανατικούς Χριστιανούς. Οι φανατικοί όμως δεν είναι προνόμιο μιας και μόνης θρησκείας. Πριν λίγες μέρες, Μουσουλμάνοι της Αμβέρσας εμπόδισαν τον ολλανδό ποιητή και δοκιμιογράφο Benno Barnard όταν εμφανίστηκε για να δώσει μια διάλεξη στο εκεί πανεπιστήμιο. Η διάλεξή του είχε προγραμματιστεί με θέμα την φιλελεύθερη αντιμετώπιση των θρησκειών και τίτλο «Ισλάμ: Ζήτω ο Θεός, κάτω ο Αλλάχ». Σύμφωνα με τον πρύτανη του Πανεπιστημίου, ο τίτλος είχε επιλεχθεί για να προκαλέσει την αντιπαράθεση μέσα στα πλαίσια μιας δημόσιας συζήτησης. Δείτε και το σχετικό βίντεο στο youtube.

Ο Βέλγος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Χέρμαν βαν Ρομπάι θα εκδώσει σε λίγες μέρες μια συλλογή με ποιήματα που έχει γράψει. Είναι στη γιαπωνέζικη μορφή Χαϊκού, μια μορφή για την οποία ο Ρομπάι έχει εκφράσει και στο παρελθόν την αγάπη του. Ο Ρομπάι, ως γνωστόν, έχει χαρακτηριστεί κατά κόρον από πολιτικούς και δημοσιογράφους ως άτομο άχρωμο και χωρίς κάποια ιδιαίτερη αίγλη. Ελπίζουμε να μη συνδυαστεί αυτό με την προσπάθειά του, αποτελώντας μια δυσφήμιση της ενασχόλησης με την ποίηση. Γιατί πρόκειται για ένα είδος από το οποίο -όπως και γενικά τις τέχνες- οι πολιτικοί κρατούν παραδοσιακά αποστάσεις.

Από την τρέχουσα επικαιρότητα, ας περάσουμε στην λογοτεχνική αρχαιολογία. Μια Βρετανίδα ερευνήτρια ανακάλυψε πρόσφατα μια επιστολή της Claire Clairmont, ετεροθαλούς αδερφής της Μαίρης Σέλλεϋ και ερωμένης δύο από τους μεγαλύτερους Ρομαντικούς ποιητές: του Μπάιρον και του Σέλλεϋ. Η Clairmont είχε αποκτήσει ένα παιδί από τον Μπάιρον όταν ήταν ακόμα έφηβη. Ο ποιητής ποτέ δεν το αναγνώρισε και το παιδί πέθανε πρόωρα σ” ένα ορφανοτροφείο. Δεν αποτελεί και τόσο έκπληξη, λοιπόν, ότι η Clairmont στο γράμμα της αναφέρεται με τα χειρότερα λόγια ενάντια στον Μπάιρον, αποκαλώντας τον ένα «τέρας». Λιγότερο γνωστό είναι το τι είχε προηγηθεί με τον Σέλλεϋ, ώστε να την οδηγήσει στην εκδίκησή της και σ” αυτόν, γραμμένη στην μορφή μιας επιστολής προορισμένης να βρεθεί μετά θάνατον.

Eκτός συνόρων, #2

Ίαν Μακ Γιούαν, Καθλήν Τέρνερ & Φίλιπ Πούλμαν στην εβδομαδιαία στήλη του taal.gr με αξιοσημείωτα και αξιοπερίεργα λογοτεχνικά νέα απ’ όλο τον κόσμο.

Μετά τις κινηματογραφικές αίθουσες, η «Εξιλέωση» του Ίαν Μακ Γιούαν ετοιμάζεται να κατακτήσει το κοινό της Όπερας. Το σχετικό λιμπρέτο θα γράψει ο ποιητής Craig Raine και τη μουσική ο Michael Berkeley. Η πρεμιέρα της όπερας αναμένεται το 2013 κάπου στη Γερμανία.

Εκατό ποιήματα από εκατό performers: αυτό θα είναι το περιεχόμενο του τριπλού CD «Poetic License» που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 2 Απριλίου από τη νεοσύστατη GPR Records. Δείτε εδώ τη λίστα με τα ποιήματα και τους συμμετέχοντες, στους οποίους περιλαμβάνονται και πασίγνωστοι ηθοποιοί όπως η Kathleen Turner και η Catherine Zeta-Jones.

Όχι, δεν είναι ο εικονιζόμενος Σαραμάγκου το θέμα της επόμενης είδησης, αλλά ο Βρετανός συγγραφέας Φίλιπ Πούλμαν. Ο οποίος προκάλεσε τη μήνι των φανατικών Χριστιανών με την ανακοίνωση της έκδοσης του βιβλίου του «The Good Man Jesus and the Scoundrel Christ». Αλλά μαθημένος ο Πούλμαν απ” το Χριστιανικό μίσος, μας εξηγεί το σχετικό άρθρο της Guardian.

Η οποία είδηση μας δίνει μιας πρώτης τάξης δικαιολογία για να ξαναδιαβάσουμε το απολαυστικό και αξεπέραστο «κατά Ιησούν Ευαγγέλιο» του Ζοζέ Σαραμάγκου.

taal.gr

Ολλανδόφωνη ποίηση και πεζογραφία

Νέα