Εκτός συνόρων, #1

beckham
Standard

Εγκαινιάζουμε σήμερα τη νέα στήλη του taal.gr «Εκτός Συνόρων» με αξιοσημείωτα και αξιοπερίεργα λογοτεχνικά νέα απ” όλο τον κόσμο.

H Carol Ann Duffy συναγωνίζεται -σε ποιητικό επίπεδο και τηρουμένων των αναλογιών- την αναγνωρισιμότητα του Μπέκαμ σε ποδοσφαιρικό. Σε μια πρόσφατη ποιητική κατάθεση, η γνωστή poet laureate του Ηνωμένου Βασιλείου εμπνεύστηκε από τον τραυματισμό του γνωστού ποδοσφαιριστή, τον οποίο παραλλήλισε με τον τραυματισμό του Αχιλλέα. Μπορείτε να διαβάσετε το ποίημα και να ακούσετε την ποιήτρια να το απαγγέλει στη σχετική σελίδα του BBC. Το ποίημα αντιμετώπισε από τις πιο θετικές αντιδράσεις (όπως της Guardian) μέχρι και δηκτικά σχόλια σαν του New Yorker.


Πώς να γίνεις ο πιο διάσημος ποιητής της Αμερικής σε μια νύχτα

Έτσι είναι ο υπότιτλος του άρθρου του Jim Behrle, ο οποίος με το απαραίτητο χιούμορ και μια κριτική ματιά δίνει τις σχετικές συμβουλές.



Ο εκδοτικός οίκος Black Lawrence Press ετοιμάζει μια συγκεντρωτική έκδοση με τα άπαντα του Georg Trakl. Διαβάστε εδώ κάποιες Ελληνικές μεταφράσεις των έργων του Εγκατάλειψη από το Νίκο Βουτυρόπουλο, Το Όνειρο Του Κακού (Μιχάλης Παπαντωνόπουλος) και τεσσάρων άλλων ποιημάτων από την Ιωάννα Αβραμίδου.

H χρυσή κουκουβάγια

gouden_uil
Standard

Έγιναν γνωστές οι υποψηφιότητες για το βραβειο «Χρυσή Κουκουβάγια» (Gouden Uil) του 2010. Το βραβείο απονέμεται κάθε χρόνο στις κατηγορίες Λογοτεχνία, Παιδικό Βιβλίο, Αναγνωστών και Νέων Αναγνωστών (για παιδικά βιβλία το τελευταίο).

Στην κατηγορία Λογοτεχνία, οι υποψηφιότητες είναι:

  • Arnon Grunberg – Kamermeisjes en soldaten (Καμαριέρες και στρατιώτες)
  • Tom Lanoye – Sprakeloos (Άφωνος)
  • Cees Nooteboom – “s Nachts komen de vossen (Τη νύχτα έρχονται οι αλεπούδες)
  • Thomas Rosenboom – Zoete mond (Γλυκό στόμα)
  • Mensje van Keulen – Een goed verhaal (Μια καλή ιστορία)

Ελπίζουμε να δούμε κάποιο ή κάποια από αυτά τα βιβλία μεταφρασμένο και στα Ελληνικά. Οι νικητές των διαφόρων κατηγοριών θα ανακοινωθούν στις 25 Απριλίου. Οι αναγνώστες μπορούν να ψηφίζουν διαδικτυακά μέσω μιας ηλεκτρονικής φόρμας (στα Ολλανδικά).

Κονδύλια για τα γράμματα

nlpvf
Standard

«Ολλανδικά κονδύλια για τα γράμματα» (Nederlands Letterenfonds): έτσι είναι το νέο όνομα του Ιδρύματος για την Παραγωγή και την Μετάφραση της Λογοτεχνίας, (NLPVF) μετά τη συνένωσή του με το συναφή οργανισμό «Κονδύλια για τα γράμματα«. Η συνένωση είναι τμήμα μιας σειράς ενεργειών για την προώθηση της μετάφρασης, σύμφωνα με μια πρόσφατη έκθεση που οι ίδιοι οι οργανισμοί συνέταξαν μαζί με άλλους εμπλεκόμενους παράγοντες. Πολιτισμένα πράγματα.

Ενδεικτικό του κλίματος προώθησης της μετάφρασης και της βαρύτητας της έκθεσης, είναι η υιοθέτηση άλλης μιας από τις προτάσεις της που σύντομα θα οδηγήσει σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα (Μάστερ) σπουδών στην μετάφραση από το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης και σε συνεργασία με άλλα πανεπιστήμια.

Όπως ανέφερα σε προηγούμενη ανάρτηση, οι Ολλανδοί διαθέτουν αρκετά κονδύλια για μεταφράσεις της λογοτεχνίας τους σε άλλες γλώσσες. Δεν έγκειται εκεί όμως η πρωτοτυπία τους. Έγκειται στη διαφάνεια και τον πλούτο των πληροφοριών που παρέχουν στους επίδοξους μεταφραστές και -κυρίως- εκδότες. Ο οργανισμός που προανέφερα έχει μια εξαιρετική ιστοσελίδα (στα Αγγλικά) με μια εξαιρετική βάση δεδομένων των πεζογράφων, ποιητών και συγγραφέων παιδικών βιβλίων για τους οποίους κάποιος θα μπορούσε να ζητήσει μια επιδότηση.

Η όλη διαδικασία εξηγείται διαφανέστατα στο site απ” όπου κάποιος μπορεί να κατεβάσει και την αίτηση για την επιδότηση μιας μετάφρασης (σ” αυτή τη σελίδα). Ο οργανισμός επιδοτεί:

  • εικονογραφημένα παιδικά βιβλία
  • μεταφράσεις από τα Ολλανδικά σε άλλες γλώσσες
  • εκδηλώσεις και projects για την προώθηση της ολλανδικής λογοτεχνίας στο εξωτερικό

Η επιδότηση δεν καλύπτει ποτέ όλο το ποσό των εξόδων, αλλά ένα σημαντικό μέρος του. Για να γίνει αίτηση, θα πρέπει ο μεταφραστής να έχει ήδη μια πρώτη συμφωνία με τον εκδοτικό οίκο για την μετάφραση.

Αν σας ενδιαφέρει έστω και εγκυκλοπαιδικά το θέμα της μετάφρασης, μην παραλείψετε να επισκεφτείτε το εξαιρετικό site του NLPVF. Αλλά και για τους απλούς αναγνώστες, η βάση του αποτελεί ένα εξαιρετικό σημείο εκκίνησης για φιλολογικές εξερευνήσεις του ολλανδικού λογοτεχνικού τοπίου. Το ότι όλα αυτά είναι στα Αγγλικά, αυξάνει την προσβασιμότητα του site και στους μη κατέχοντες την ολλανδική γλώσσα.

Ο Γιάννης Ιωαννίδης στο taal.gr

yannis_ioannidis
Standard

Συνεχίζουμε τις συζητήσεις με μεταφραστές της ολλανδικής γλώσσας στα Ελληνικά με τον Γιάννη Ιωαννίδη, τον μεταφραστή της Θλίψης του Βελγίου και άλλων βιβλίων του Ούγκο Κλάους. Εδώ μπορείτε να βρείτε το βιογραφικό του Γιάννη Ιωαννίδη.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σας η κύρια δυσκολία της μετάφρασης από τα Ολλανδικά στα Ελληνικά;

Κάθε γλώσσα έχει τη δική της δυσκολία. Το πρόβλημα του μεταφραστή εστιάζεται κυρίως στη δυνατότητα που θα δώσει στον έλληνα αναγνώστη να απολαύσει το κείμενο με το ίδιο σχεδόν τρόπο που το απόλαυσε και ένας ξένος. Και τονίζω τη λέξη σχεδόν, διότι σε κάθε μετάφραση, ένα μικρό μέρος πάει χαμένο. Υπάρχουν εκφράσεις, ιδιωματισμοί, χιουμοριστικοί διάλογοι, παροιμίες, που είτε είναι αδύνατον να μεταφρασθούν, είτε κατά τη μετάφραση χάνουν λίγο ως πολύ από τη λάμψη του πρωτότυπου. Η ολλανδική βρίθει από σύνθετες λέξεις, οι οποίες πολλές φορές χρειάζεται να μεταφρασθούν περιφραστικά. Έτσι όμως το κείμενο χάνει ένα μέρος από την αρχική του πυκνότητα. Για αυτό το λόγο προσπάθησα πολλές φορές να δημιουργήσω δικές μου σύνθετες λέξεις στα ελληνικά.

Ποια ήταν κατά τη γνώμη σας η κύρια δυσκολία της μετάφρασης της «Θλίψης του Βελγίου»; Αλλά και ποια η κύρια ευχαρίστηση που αποκομίσατε κατά τη μετάφραση αυτού του βιβλίου;

Εδώ θα πρέπει πρώτα να γίνει μια διευκρίνιση. Τα Φλαμανδικά δεν είναι ξεχωριστή γλώσσα. Είναι διάλεκτος της ολλανδικής. Μια πρώτη δυσκολία λοιπόν ήταν οι πάμπολλες διαλεκτικές εκφράσεις. Δεύτερον, η θαυμάσια, αλλά εντελώς ιδιόμορφη, πυκνή κι ελλειπτική γλώσσα του Κλάους, ο οποίος καταφέρνει σε κάποια σημεία να λέει τα πιο σκληρά – ως και χυδαία – πράγματα με έναν εντελώς δικό του ποιητικό τρόπο. Και τρίτον οι πολλές υποσημειώσεις μετά από τεράστια έρευνα της μεσοπολεμικής ιστορίας του Βελγίου. Ως προς τη δεύτερη ερώτησή σας, έχω να πω, ότι μια μετάφραση μοιάζει λίγο πολύ με την κύηση και τη γέννα. Η ευχαρίστηση υπάρχει κατά τη σύλληψη και μετά τη γέννα, όταν πια κρατάς το παιδί στα χέρια σου.

Πόσο καιρό σας πήρε η μετάφραση της «Θλίψης του Βελγίου»;

Η μετάφραση μού πήρε δεκατέσσερις μήνες περίπου και άλλους οκτώ η συνεργασία με την επιμελήτρια. Η επιμελήτρια χρησιμοποίησε συγκριτικά την γαλλική και την αγγλική μετάφραση, η οποία, παρεμπιπτόντως, ήταν φρικτή.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας Ολλανδοί / Φλαμανδοί συγγραφείς;

Έχω μια αδυναμία στους κλασικούς, όπως ο Κλάους, ο Μούλις, ο Χέρμανς, η Χάασε, ο Σίμπελινκ, γατί μου αρέσει η κλασική χρήση της ολλανδικής γλώσσας, που για πολλούς θεωρείται λίγο ξεπερασμένη. Ωστόσο, μου αρέσουν και νεότεροι συγγραφείς όπως ο Γκρούνμπεργκ λόγου χάρη.

Τι έχετε να πείτε για την ποσότητα και την ποιότητα των Ολλανδικών / Φλαμανδικών μεταφράσεων στα Ελληνικά;

Αν δούμε το μέγεθος της Ολλανδίας, αλλά και το εκδοτικό μέγεθος της Ελλάδας, πιστεύω πως έχει μεταφρασθεί αρκετά μεγάλος αριθμός ολλανδικών βιβλίων στα ελληνικά. Όσο για την ποιότητα των μεταφράσεων στα ελληνικά, δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη γιατί δεν διαβάζω ολλανδικά βιβλία στα ελληνικά. Έπειτα θα έμοιαζε σαν να ευλογάω τα γένια μας.

Συμμετέχετε στην επιλογή των βιβλίων που μεταφράζετε; Κάνετε προτάσεις στους εκδότες;

Πάντα, διότι έχω μια αρχή. Δεν μεταφράζω ποτέ βιβλίο που δεν μου αρέσει. Υπάρχουν βιβλία, τα οποία έχω απορρίψει και μεταφράστηκαν στα ελληνικά από άλλους μεταφραστές. Ξέρετε, η μετάφραση για μένα δεν είναι βιοπορισμός, είναι απλά χόμπι, που μου αποδίδει και κάποιο χαρτζιλίκι, αν αναλογισθείτε κανείς τον χρόνο και την ενέργεια, που καταναλώνω.

Τι βρίσκετε ενδιαφέρον στην ολλανδική/φλαμανδική γλώσσα και την ολλανδική/φλαμανδική λογοτεχνία;

Όπως είπα και προηγουμένως, η ολλανδική βρίθει από σύνθετες λέξεις και ιδιωματικές εκφράσεις και παροιμίες. Αποτελεί λοιπόν πρόκληση για ένα μεταφραστή. Όσο για την λογοτεχνία, αυτή ασχολήθηκε στο πρώτο μισό του περασμένου αιώνα με την αποικιοκρατία και τις αποικιοκρατικές βαναυσότητες των Ολλανδών, κυρίως στην Ινδονησία (Μουλτατούλι, Κουπίρους, Χάασε κλπ). Μεταπολεμικά η θεματική της ήταν κυρίως ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και οι συνέπειές του, αλλά και η κριτική στον μεσαιωνικό σκοταδισμό του καθολικισμού, κυρίως όμως του προτεσταντισμού (Κλάους, Χέρμανς, Σίμπελινκ κλπ). Έχει λοιπόν ενδιαφέρον να δούμε την κριτική της αποικιοκρατίας από τους ίδιους τους Ολλανδούς, όπως και την κριτική στον σκοταδισμό της θρησκοληψίας.

Πώς ξεκίνησε η σχέση σας με τα Ολλανδικά / Φλαμανδικά;

Η σχέση μου με τα ολλανδικά ξεκίνησε από τη στιγμή, που πήρα το 1985 την απόφαση να εγκατασταθώ στην Ολλανδία για προσωπικούς λόγους. Θεωρώ υποχρέωση του κάθε αλλοδαπού να μαθαίνει την γλώσσα της νέας πατρίδας του, να προσπαθεί να ενσωματωθεί χωρίς όμως να αφομοιωθεί. Η καλή γνώση της γλώσσας με βοήθησε επίσης να γίνω γρήγορα αποδεκτός στην κοινωνία και να μην νιώσω ποτέ ξεκομμένος.

Μένετε εκτός Ελλάδας. Πώς επηρεάζει αυτό (αν επηρεάζει) την σχέση σας με τα Ελληνικά εκδοτικά δρώμενα;

Δεν την επηρεάζει καθόλου. Μετά από δεκαεφτά βιβλία, μπορώ να πω ότι θεωρούμαι πια καθιερωμένος μεταφραστής της ολλανδικής. Όποιος θέλει να με βρει, με βρίσκει. Εξάλλου δεν έχει σχέση σε ποια χώρα μεταφράζεις ένα βιβλίο. Όσο για τα δρώμενα, μην ξεχνάτε, ότι υπάρχει και το διαδίκτυο.

Ποια είναι η κύρια συμβουλή που θα δίνατε σ’ έναν μεταφραστή στα πρώτα του βήματα;

Να μην καταπιέσει τον εαυτό του όσον αφορά τον χρόνο παράδοσης και να μη διστάζει να ρωτά άλλους με μεγαλύτερη εμπειρία. Να δίνει μεγάλη σημασία στη λεπτομέρεια, έστω κι αν μέσα του πιστεύει πως δεν θα την προσέξει κανείς. Η βιασύνη και η μη προσοχή στις λεπτομέρειες λειτουργεί εις βάρος της ποιότητας. Βέβαια εδώ θα πρέπει να βρεθεί μια ισορροπία μεταξύ βιοπορισμού και ποιότητας. Η ποιότητα απαιτεί χρόνο.

Από τα βιβλία που έχετε μεταφράσει από τα Ολλανδικά, ποιο είναι εκείνο που ξεχωρίζετε ως αναγνώστης;

Όλα τα βιβλία που μετάφρασα με ικανοποίησαν πρώτα σαν αναγνώστη, αλλιώς δεν θα τα μετάφραζα. Εντάξει, η Θλίψη του Βελγίου είναι το καμάρι μου γιατί ο χρόνος και ο κόπος που απαίτησε η μετάφραση ήταν τεράστιος.

Υπάρχει κάποιο ολλανδικό/φλαμανδικό βιβλίο που θα θέλατε να μεταφράσετε ή να είχατε μεταφράσει;

Το Cesarion (Καισαρίων) του Τόμι Βίρινγκα. Επίσης τα ήδη μεταφρασμένα: Η Ανακάλυψη του Ουρανού του Χάρι Μούλις και η Τίρζα του Άρνον Γκρούνμπεργκ.

Τι μεταφράζετε αυτή την περίοδο;

Μόλις τελείωσα τον Αγγελιοφόρο του Καντέρ Αμπντολάχ. Μια βιογραφία του Μωάμεθ. Αυτή την περίοδο διαβάζω κάποια βιβλία για να επιλέξουμε το επόμενο.

Γιάννης Ιωαννίδης

Standard

O Γιάννης Ιωαννίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953 και σπούδασε στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή. Ασχολήθηκε με το θέατρο για πέντε χρόνια. Από το 1983 ως το 1993 έζησε στη Ολλανδία, όπου σπούδασε ολλανδικά και εργάστηκε επαγγελματικά εκτός των άλλων και ως μεταφραστής σε διάφορα μεταφραστικά γραφεία. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα με τα διπλώματα και τις συστατικές επιστολές των μεταφραστικών γραφείων, η πρεσβεία της Ολλανδίας στην Ελλάδα τον συμπεριέλαβε στην λίστα των επίσημων μεταφραστών της. Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό σαν επαγγελματίας προπονητής μπάσκετ. Από το 2005, ζει μόνιμα στη Ολλανδία και εργάζεται στην Ελληνική Πρεσβεία της Χάγης.

Έχει μεταφράσει τα ακόλουθα βιβλία:

Ούγκο Κλάους: Οι φήμες (Ευρωπαϊκό Αριστείον) (Καστανιώτης)
Ανολοκλήρωτο παρελθόν (Καστανιώτης)
Η θλίψη του Βελγίου (Καστανιώτης)
Ο Πειρασμός (Καστανιώτης)
Αμπντελκάντερ Μπενάλι: Παραθαλάσσιος γάμος (Κέδρος)
Μαριέτα -Στάθη Σχόρελ: Ένα στίλβον ποδήλατο (Πατάκης)
Ντούσκα Μέισινγκ: Ο δεύτερος άνθρωπος (Καστανιώτης)
Βίλεμ Φρέντερικ Χέρμανς: Ο σκοτεινός θάλαμος του Δαμοκλή (Καστανιώτης)
Χέλα Χάασε: Οι βαρόνοι του τσαγιού (Καστανιώτης)
Μια πιο καινούργια διαθήκη
(Υπό έκδοση)
(Καστανιώτης)
Ματάις Φαν Μπόξελ: Η εγκυκλοπαίδεια της βλακείας (Αλεξάνδρεια)
Άρνον Γκρούνμπεργκ: Πόνος φάντασμα
(Υπό έκδοση)
(Αλεξάνδρεια)
Τέσα ντε Λοο: Οι δίδυμες (Γκέμα)
Ζεράρ Μποτιφέ: Διοτίμα (Ιδιωτική μετάφραση)
Καντέρ Αμπντολάχ: Το σπίτι του τεμένους (Καστανιώτης)
Ο Αγγελιοφόρος
(Υπό έκδοση)
(Καστανιώτης)

Διαβάστε εδώ μια ενδιαφέρουσα συνομιλία με τον Γιάννη Ιωαννίδη αποκλειστικά για το taal.gr.

Η δολοφονία ενός αβγού

paul_driessen_old_box
Standard


Η δολοφονία ενός αβγού
. Έτσι λέγεται το πιο γνωστό μικρού μήκους animation φιλμ του Ολλανδού Πωλ Ντρίσεν (Paul Driessen), το οποίο μπορείτε να απολαύσετε στον player:

Το πολύ καλό Animfest – Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Animation έχει ξεκινήσει και απόψε θα έχει μεταξύ άλλων ένα αφιέρωμα στο έργο του Driessen. Το φεστιβάλ πραγματοποιείται στον κινηματογράφο Τριανόν Filmcenter (Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων).

Μπορείτε να βρείτε το αναλυτικό πρόγραμμα με ώρες προβολής και περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.

Βιβλιοθήκες

bibliotheek_den_haag
Standard

Επιτρέψτε μου μια ανάρτηση ορμώμενη από προσωπικά και νοσταλγικά κίνητρα. Μια ανάρτηση που αναφέρεται στις ολλανδικές βιβλιοθήκες, κτίρια (και θεσμοί στην ουσία) που μου λείπουν τόσο πολύ εδώ στην Ελλάδα.

Κάθε ολλανδική πόλη σχεδόν, έχει μια δημόσια δανειστική βιβλιοθήκη. Δεν έχουν όλες τον ίδιο ενημερωμένο κατάλογο, αλλά παντού το κοινό μπορεί να δανειστεί πλήθος καινούριων και παλιότερων βιβλίων σε αξιοπρεπή κτίρια με καλές εγκαταστάσεις.

Αλλά όχι μόνο βιβλία. Στις ολλανδικές βιβλιοθήκες παρέχονται και παρτιτούρες αλλά και -έναντι αντιτίμου- CD, για τους εραστές της μουσικής. Τώρα για όσους αναρωτιούνται τι γίνεται με την πειρατεία και τα σχετικά: ο δανεισμός ενός CD από ολλανδική βιβλιοθήκη κοστίζει λιγότερο από την αγορά ενός κακέκτυπου πειρατικού CD και το αντίτιμο καλύπτει τα σχετικά πνευματικά δικαιώματα.

Στις μεγάλες πόλεις, η κατάσταση για τους βιβλιόφιλους και μουσικόφιλους γίνεται ειδυλλιακή. Το διαπίστωσα από πρώτο χέρι όταν για αρκετά χρόνια είχα την τύχη να είμαι μέλος και τακτικότατη επισκέπτρια της βιβλιοθήκης της Χάγης. Εκεί δε χρειαζόταν να βυθιστείς σε καταλόγους (εύχρηστοι και προσβάσιμοι και μέσω Ίντερνετ από το σπίτι) για να βρεις το βιβλίο που ήθελες. Μια απλή επίσκεψη στα πολλά επίπεδα και τις σοφά τοποθετημένες βιβλιοθήκες αρκούσε.

Εκεί καταλαβαίνει κανείς και τον πλούτο μιας βιβλιοθήκης: αν τα βιβλία σου προσφέρονται σαν ώριμα φρούτα κατά την περιήγησή σου, αν το περιβάλλον μπορεί να σε ξεμυαλίζει και να σε κάνει να πάρεις τελικά μαζί σου βιβλία που ποτέ δε θα φανταζόσουν ότι θα ήθελες – ότι υπήρχαν.

Άλλο θετικό των βιβλιοθηκών είναι η ύπαρξη διαφόρων γλωσσών και η απόλυτη κάλυψη των Αγγλικών πανεπιστημιακών και λογοτεχνικών εκδόσεων. Δεν ξεχνάω ότι την Αφρική του Αρανίτση την πρωτοβρήκα στην δανειστική βιβλιοθήκη του Ναϊμέχεν.

H δε Βαλχάλα των μουσικόφιλων είναι η βιβλιοθήκη του Ρόττερνταμ, όπου και βρίσκεται η κεντρική δισκοθήκη της Ολλανδίας. Εδώ βρίσκεται ο ιστότοπός της. Είναι στα Ολλανδικά αλλά αν έχετε περιέργεια βάλτε στη σχετική φόρμα κάποιο δίσκο (CD/LP) που ψάχνετε χρόνια και δε μπορείτε να βρείτε. 9 στις 10 φορές θα τον έχει.

300.000 CD, 300.000 LP, 10.000 μουσικά DVD, από τα πιο δημοφιλή μέχρι τα πιο σπάνια έρχονται στη βιβλιοθήκη της πόλης σου με ένα λογικό αντίτιμο. Τυχεροί οι κάτοικοι του Ρόττερνταμ που έχουν στην πόλη τους κάτι σαν το θησαυροφυλάκιο του Σκρουτζ Μακ Ντακ αλλά γεμάτο με δίσκους.

Κλείνω αυτό το κείμενο αποτίοντας τον απόλυτο σεβασμό μου σε μια κοινωνία που καταφέρνει να συντηρεί και να κρατάει ζωντανές τέτοιες κυψέλες πολιτισμού, προσβάσιμες για όλους.

Άννι Σμιτ

annie_m_g_schmidt
Standard


Η Annie M.G. Schmidt (1911-1995) ήταν μια πολυγραφότατη Ολλανδέζα συγγραφέας και ποιήτρια. Έχει γράψει πλήθος παιδικών βιβλίων, θεατρικών (για τη σκηνή, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση). Είναι η δημιουργός των διάσημων χαρακτήρων Jip και Janneke (στα Ελληνικά «Γιπ και Γιαπ»), δύο παιδιών που μπλέκονται σε διάφορες περιπέτειες οι οποίες εξιστορούνται σε οχτώ βιβλία. Οι Γιπ και Γιαπ, όπως και άλλοι χαρακτήρες της Σμιτ, σχεδιάστηκαν από τον Φιπ Βέστεντορπ και απέκτησαν τρομερή αναγνωρισιμότητα. Τα σχετικά σχέδια του Βέστεντορπ τυπώνονται πλέον μαζικά σε εκατοντάδες αντικείμενα (κούπες, μπλουζάκια κλπ.) και η δημοτικότητά τους παραμένει σταθερή στα παιδιά κάθε ηλικίας και γενιάς.

Οι ιστορίες, τα τραγούδια και οι χαρακτήρες της Σμιτ έχουν περάσει στο ολλανδικό συλλογικό υποσυνείδητο και αποτελούν άρρηκτο τμήμα της ολλανδικής κουλτούρας. Έχουν όμως μεταφραστεί με επιτυχία και σε πλήθος άλλων γλωσσών. Στη σχετική σελίδα της Biblionet μπορούμε να δούμε τα βιβλία της που έχουν μεταφραστεί στα Ελληνικά – τέσσερα τη στιγμή που γράφεται το παρόν.

Η Σμιτ ασχολήθηκε και με τη συγγραφή στίχων για τραγούδια και ποιημάτων, επιβεβαιώνοντας αυτό που ανέφερα σε μια παλιότερη ανάλυσή μου, για την ενασχόληση των ολλανδών και φλαμανδών λογοτεχνών τόσο με την ποίηση όσο και την πεζογραφία.

Ποιητές και πεζογράφοι

dichters_deurbellen
Standard

Όμορφο πόστερ από μια περσινή εκδήλωση στη Χάγη. Στα κουδούνια είναι τα ονόματα των ποιητών που συμμετείχαν.

Αυτονόητο είναι κάθε χώρα να έχει τις δικές της λογοτεχνικές ιδιαιτερότητες. Όπως και στις τρεις χώρες τις οποίες παρακολουθεί το λογοτεχνικό περισκόπιο του taal.gr (Ολλανδία, Βέλγιο, Νότια Αφρική). Σήμερα θ” αναφερθώ σε μια τέτοια ιδιαιτερότητα.

Πρόκειται για την ενασχόληση των λογοτεχνών τόσο με την ποίηση όσο και με την πεζογραφία. Και δεν μιλάω εδώ για πεζογράφους που βγάζουν και δυο-τρεις ποιητικές συλλογές ή για ποιητές που περιστασιακά αποφασίζουν να εκδόσουν ένα μυθιστόρημα ή μια συλλογή διηγημάτων.

Αλλά για σχεδόν ισότιμη ενασχόληση και με τα δύο είδη. Ή για αναγνωρισμένους ποιητές, οι οποίοι εκδίδουν τακτικά και μυθιστορήματα και το ανάποδο. Στα παραπάνω δεν αλλάζει τίποτα -το αντίθετο- αν προσθέσω και τον δοκιμιακό λόγο.

Ενώ στα δικά μας έχει επικρατήσει εκείνοι που  υπηρετούν την ποίηση να μην «καταδέχονται» να ασχοληθούν με την πεζογραφία αλλά και ελάχιστοι πεζογράφοι να εκφράζονται μέσω ποιητικών συλλογών, οι οποίες όταν βγαίνουν παραμένουν στο περιθώριο του έργου τους.

Όταν δε κάποιος κινείται ανάμεσα στα δύο είδη, αρχίζει να ξεφεύγει συστηματικά από τα ραντάρ των ανθολόγων. Τρανό παράδειγμα ο Αρανίτσης το έργο του οποίου ξεδιπλώνεται με την ίδια άνεση στις περιοχές της πεζογραφίας, του δοκιμίου και της ποίησης.

Στις χώρες που προανέφερα όμως, το πέρασμα από τον ένα στον άλλο λόγο είναι πιο απενεχοποιημένο και δίνει και εξαιρετικά αποτελέσματα. Το πιο αυτονόητο εδώ είναι να αναφέρω τον Ούγκο Κλάους o oποίος αποτελεί πρότυπο για όλους τους άλλους τόσο με τα μυθιστορήματα όσο και με τα ποιήματά του. Αξιοπρόσεκτο ότι και στους δύο χώρους έχει παράγει τόσο πολύ έργο, που οι περισσότεροι «full-time» ποιητές/πεζογράφοι δεν μπορούν να φτάσουν (αριθμητικά μιλώντας).

Αλλά και φτασμένοι πεζογράφοι, όπως η πασίγνωστη συγγραφέας παιδικών βιβλίων Άννι Σμιτ έχει αφήσει πίσω και κάποια από τα πιο αγαπημένα ποιήματα (για παιδιά και όχι μόνο). Αξιόλογο ποιητικό έργο έχει να παρουσιάσει κι ένας άλλος συγγραφέας παιδικών βιβλίων, ο Τόουν Τέλεχεν.

Αυτά είναι μερικά μόνο παραδείγματα, γιατί πραγματικά είναι πάρα πολλοί οι λογοτέχνες που ακολουθούν την ίδια τακτική. Ενδεικτικά αναφέρω κάποια πολύ γνωστά ονόματα: Σίμον Βίνκενοχ, Ρέμκο Κάμπερτ, Μπράιτεν Μπράιτενμπαχ, Τομ Λανουά, Χέριτ Κομράι.

Τώρα γιατί οι Έλληνες δεν είναι τόσο πολυπράγμονες, δεν ξέρω να σας πω με σιγουριά. Κάποιες υποθέσεις μόνο: έχει να κάνει με μια παραδοσιακή «ρομαντική» προσκόλληση μέχρι εσχάτων στην ποίηση η οποία κοιτάει κάπως υποτιμητικά τα υπόλοιπα (άρα και την πρόζα). Καθώς και με μια σαφή μονομέρεια των μεγάλων εκδοτικών οίκων προς τη μεριά της πεζογραφίας η οποία παραμερίζει μέχρι ασφυξίας μη ευπώλητα είδη την  ποίηση.

Προσωπικά βρίσκω τουλάχιστο θαρραλέα την ολλανδική αντιμετώπιση. Γιατί αν μη τι άλλο δείχνει ότι οι λογοτέχνες δεν επαναπεύονται στις όποιες δάφνες τους αλλά εκτίθενται στην κριτική και από άλλα είδη.

Annie M.G. Schmidt